Opnieuw een fijn geschreven middelbare school romance over een hechte groep jongeren die op een Schotse kostschool hun demonen pogen te overwinnen en onderweg onverwacht liefde ontdekken.

Net zoals in Middernachtsfeest en Midzomerspel schrijft Sarah Sprinz een geloofwaardig verhaal neer met de jongeren van Dunbridge Academy in de hoofdrol. Bekende gezichten zoals Emma, Henri, Tori, Sinclair, Grace, Gideon, Kitt, Will, … spelen opnieuw een belangrijke rol, maar deze keer staan de schijnwerpers gericht op Olive en Colin. Ook zij hebben beiden hun eigen verhaal te vertellen, met hun eigen successen, tegenslagen en trauma. Het wordt wederom een zoektocht naar zelfacceptatie en leren omgaan met trauma. De personages voelen heel realistisch en menselijk aan en nemen je moeiteloos mee in hun verhaal. Hun persoonlijkheden en interesses zijn ook allemaal weer uniek en eigenzinnig, desalniettemin zullen er altijd kleine dingen zijn die voor iedereen herkenbaar aanvoelen. De schrijfstijl is vlot en aangenaam. Je vliegt als het ware door dit boek heen. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar ook dat hoort bij het leven. Dit boek laat je absoluut weer meeleven met de hoofdpersonages en transporteert je helemaal naar de klaslokalen gelegen ten midden van het ruige Schotse landschap. Verder kan je je verwachten aan enemies-to-lovers, bijpassende verbale duels, warme vriendschappen, maar ook enkele zwaardere thema’s waarvoor het nuttig kan zijn de trigger warnings even te checken.
Ik zou gerust nog een of twee boeken in deze reeks willen lezen.