Mooie ontluikende liefde

Gelezen van 2 april tot en met 6 april 2025. Een mooi boek, maar verwacht geen tranentrekker, zoals The Notebook.

Als ik je vergeet was anders dan ik had verwacht, maar daarom niet minder mooi. Ik had het boek veel zwaarder en intenser verwacht, maar ik kon het grootste deel voornamelijk genieten van de chemie tussen Wren en Aaron. Het boek leest heerlijk weg en vanaf het begin weet je als lezer wel dat Wren en Aaron uiteindelijk samen zullen eindigen, maar dat het vast een behoorlijke ‘bumpy road’ gaat worden. Hoewel ik begrijp dat Wren terughoudend is qua toenadering, denk ik wel dat ze zichzelf, voordat ze Aaron ontmoette, te veel heeft weggecijferd. Persoonlijk vind ik dat, zolang ze open kaart speelt over haar mogelijke aandoening, zij anderen de ruimte moet geven om van haar te houden en bij haar te zijn. Het verhaal was de moeite waard, maar soms kon ik Wren wel achter het behang plakken en vond ik haar te overdreven. Zeker, haar toekomst ziet er onzeker uit, maar is dat niet voor iedereen zo?

De spicy scènes waren een welkome verrassing, want die had ik niet verwacht. Ze waren twee keer aanwezig, maar zeker niet té uitgesproken. Elke keer als Aaron Wren ‘cariño’ noemde, wilde ik ook een Aaron!

Ik raad dit boek aan als je:

Houdt van ontluikende liefde waarin niet alles vanzelf gaat.
Houdt van een beetje spice en heel veel chemie.

Ik raad dit boek af als je:
Een boek verwacht met rauw verdriet en gemiste levenskansen, zoals The Notebook.