Te veel gebeurtenissen

Gelezen van 17 mei tot en met 29 mei. Een combinatie tussen een verhaal over een magische tocht van een jonge, vrouwelijke avonturier en een verhaal over een meisje dat Syrië ontvlucht.

De kaart van zout en sterren is het derde boek dat ik lees dat verband houdt met de oorlog in Syrië. Eerder las ik Zolang de citroenbomen bloeien en Thuis draag ik bij me. Hoewel De kaart van zout en sterren absoluut een mooi verhaal is, heeft dit verhaal lang niet zo veel indruk op mij gemaakt als de andere twee boeken met hetzelfde thema. Ik heb, gezien mijn gemiddelde leessnelheid, redelijk lang over dit verhaal gedaan. Ik vond het af en toe lastig om een verband te zien tussen de twee verhalen. Nour en haar familie nemen dezelfde route vanuit Syrië als Rawiya eeuwen eerder heeft gedaan tijdens haar opdracht voor een beroemde kaartenmaker. Deze route en het feit dat Nour en Rawiya dappere meisjes zijn, zijn de enige gelijkenissen tussen de twee verhalen die ik heb kunnen ontdekken. Beide verhalen hebben hun charme, maar ik had het zelf prettiger gevonden als er voor één richting zou zijn gekozen. Er komen veel thema’s voorbij en de omgeving en de reis worden zeer uitvoerig besproken. Ook zijn er veel bijpersonages en heetten de plaatsen in het verhaal van Rawiya soms anders dan in het verhaal van Nour. Ik heb met regelmaat passages opnieuw gelezen of ik heb teruggebladerd, omdat ik dacht dat ik iets niet goed had begrepen.

Al met al was De kaart van zout en sterren een magisch en indrukwekkend verhaal, maar wel een met een hoge informatiedichtheid.

Ik raad dit boek aan als:
Je interesse hebt om meer te lezen over een vlucht uit oorlogsgebied zonder dat de gruwelijkheden te gedetailleerd worden.
Je houdt van een combinatie tussen feiten en fictie met een magisch randje.

Ik raad dit boek af als:
Je het vervelend vindt als gebeurtenissen elkaar in rap tempo opvolgen.