Prachtig!

Gelezen van 6 april tot en met 12 april. Het tragische verhaal van een jong meisje dat uitgroeit tot een vrouw in een gemeenschap zonder mededogen.

Och, Daar waar de rivierkreeften zingen is zo’n boek waarvan ik had gewenst dat ik het eerder uit de kast had gepakt, maar ik denk dat ik het, nu ik echt in een goede leesvibe zit, veel beter heb kunnen waarderen.

De jonge Kya steelt vanaf het begin mijn hart en ik heb zo ontzettend met haar te doen. Ze hoort eigenlijk nergens bij en hoewel haar moeder in een zeer lastige situatie zat, ben ik wel van mening dat haar ouders haar tekort hebben gedaan en niet hebben gedaan wat van hen mag worden verwacht. Ik vind dat Delia Owens een prachtige manier van schrijven heeft en de mooie manier waarop ze de natuur en het moeras beschrijft voelt totaal niet geknutseld. Niet zo verwonderlijk bleek achteraf, want Owens werkte als wildlifebiologie en maakte documentaires voor National Geographic. Naast de bijna poëtische manier waarop de natuur wordt omschreven en het leven van Kya een rode draad in het verhaal vormt, wordt direct aan het begin van het boek duidelijk dat een jonge, kansrijke jongeman dood wordt gevonden in het drasland en dat de gehele gemeenschap zich bezighoudt met het ongeluk. Althans, was het dat wel? Ik heb de film al een paar jaar geleden gezien, dus ik wist wat er ging komen, maar het verhaal bleef desondanks boeiend en ik vond de afwisselende verhaallijnen een goede manier om de aandacht vast te houden. Ik zou op basis van dit boek zeker nog een boek van deze auteur oppakken.

Ik raad dit boek aan als je:
Houdt van verhalen waarin veel aandacht wordt besteed aan uitgebreide beschrijvingen van de leefomgeving van Kya.
Houdt van een bepaalde suspense waarin rechercheurs uitzoeken wat er toch met de jongen in het drasland is gebeurd.

Ik raad dit boek af als je:
Niet houdt van verhalen waarin uitgebreid aandacht wordt besteed aan zaken die geen onderdeel van de rode draad van het verhaal uitmaken.