Dystopische ervaring

Gelezen van 13 april tot en met 17 april. Een dystopische roman die steeds echter begint te voelen.

Ik was toch een beetje huiverig om dit boek op te pakken. Op de achterkant staat namelijk dat het een ‘monumentale literaire roman’ betreft en ik heb altijd het idee dat ik de intelligentie mis voor boeken die door deskundigen literatuur worden genoemd. Toch heb ik dit boek opgepakt, omdat ik meer boeken wilde lezen die in mijn kast lagen en omdat het mij een zeer interessant verhaal leek.

Het verhaal begint vrijwel direct wanneer duidelijk wordt dat Ierland in de greep is van een overheid die afstevent op een tirannie. De nieuwe Ierse geheime dienst probeert controle uit te oefenen op de bevolking en grondrechten worden met voeten getreden. In het begin lijkt het allemaal nog onschuldig en worden de regels iets strenger aangetrokken, maar gaandeweg het verhaal wordt het steeds bizarder en merk je dat de vrijheden van de bevolking steeds beperkter worden en dat er steeds meer sprake is van onderdrukking en geweld. Tel daar ook nog een vader met niet-gediagnosticeerde dementie en het feit dat de man van ons hoofdpersonage wordt opgepakt bij op en het is werkelijk een verschrikkelijke tijd waar Eilish mee geconfronteerd wordt.

Het boek is lang niet zo lastig om te lezen als waar ik van tevoren bang voor was. Het voelde voor mij eerst te surrealistisch dat een gebeurtenis als deze zich kan voordoen in een land dat lijkt op het onze, maar het begint wel steeds realistischere vormen aan te nemen, omdat het wegnemen van de vrijheid en het invoeren van een tirannie in het boek zo geleidelijk gaat. Ik vond de invoer van de avondklok tijdens de pandemie al een behoorlijk beklemmend gevoel geven, laat staan dat alles in dit verhaal echt zou gebeuren. Aan het eind merk je pas hoe Eilish en haar kinderen zijn overgeleverd aan de grillen van anderen. Hoewel het verhaal fictief is, begin je je steeds meer in te leven in mensen die vluchten uit landen waar deze situatie echt aan de orde is. Je hebt dan écht geen keuze. Dit boek was puur realistisch en rauw. Het is een verhaal dat je aan het denken zet, want stel je voor dat het hier toch gebeurt? Wat gebeurt er dan? Daarnaast kon ik het ook niet wegleggen, want ik wilde graag weten wat er ging gebeuren. Ik voel zoveel medelijden met Eilish. Ze houdt zich staande, ondanks de steeds schrijnendere situatie.

Ik raad dit boek aan als je:
Houdt van boeken die je aan het denken zetten en je een wereldbeeld laten zien dat minder ver lijkt dan je wellicht denkt.

Ik raad dit boek af als je:
Geen behoefte hebt aan een verhaal dat je een unheimlich gevoel geeft.