Geraakt voor het leven

Gelezen van 25 februari tot en met 2 maart. Een ongeluk verscheurt de levens van de familie MacBride op de korte én lange termijn.

Een leven zo ver is mijns inziens een prachtig boek geschreven door een bijzonder talentvolle auteur. Ik vind het knap hoe Stedman dit verhaal op deze manier met zulke intense en moreel verwerpelijke gebeurtenissen op papier heeft gekregen, tel daar de mooie zinnen en het feit dat de auteur zich jaren gewijd heeft aan het schrijven van dit boek, om het waarheidsgehalte, de betrouwbaarheid en de realiteit van het boek te waarborgen, bij op en je hebt een roman waar mijn hart sneller van gaat kloppen.

Hoewel het verhaal mooi is, is er één gebeurtenis die ik gewoonweg niet achter mij kan laten dan wel kan accepteren, maar als het niet in het boek had gezeten, had het boek niet kunnen bestaan en dan had het de afgelopen dagen mijn gedachten niet beheerst zoals het nu doet. Ik vind het daarom eigenlijk wel mooi dat de gebeurtenis een beetje schuurt en wringt. Een boek mag namelijk best een gebeurtenis bevatten die maatschappelijk verwerpelijk is en die een bepaalde afkeer oproept bij de lezer.

Na het lezen van Een leven zo ver en andere boeken die mij op een vergelijkbare manier hebben geraakt, zoals Daar waar de rivierkreeften zingen, Ga als een rivier, Je bent prachtig en De stilte voor de storm ben ik inmiddels tot de conclusie gekomen dat ik houd van boeken die je op de juiste manier een beetje stuk maken van binnen en je met overpeinzingen over de gebeurtenissen en medeleven met de personages achterlaten.

Al met al vind ik Een leven zo ver een intrigerend boek met mooie zinnen, heftige gebeurtenissen, alternatieve zienswijzen en sympathieke personages.

Ik raad dit boek aan als:
Je houdt van onderwerpen die een beetje schuren en een bepaalde afkeer oproepen.

Ik raad dit boek af als:
Je niet houdt van boeken met meer dan 400 bladzijden.