Wie zegt dat meisjes altijd lief zijn?

Heb je ooit wel een meisje ontmoet dat naar roofdier ruikt? Nee? Dan heb je mazzel gehad en ben je Bambi, Leila en Louna nog nooit tegengekomen. Alhoewel, ze zouden zomaar je buurmeisjes kunnen zijn.

Het is even wennen aan de straattaal in 'Bambi lust je rauw ', maar dat is schijnbaar precies de bedoeling. Het doet aan slam poetry denken. Het is uitdrukkelijk bedoeld gehoord te worden.
En of Bambi wordt gehoord!

Het verhaal geeft je (taal)gevoel gelijk een opdonder. Het voelt onbehaaglijk en ruw, net als hoofdpersonage Bambi. Ze mag eruitzien als een petit knap meisje, een lieverdje is het zeker niet. Complex als ze is, reageert ze niet alleen op het geweld dat op haar afkomt, maar probeert ook haar moeder te verdedigen. Ze is boos op iedereen.

Behalve jongerentaal, komen er ook veel Vlaamse woorden voorbij. Bewust of niet, maar het strijkt de recalcitrante taal glad. Heb je niet genoeg aan de zalvende woorden, of mocht je onverhoopt toch in paniek raken van al dat tekstueel geweld, neem dan even pauze. Achterin staan de woorden ook in keurige Nederlandse rijtjes.

In haar roman schetst Caroline De Mulder een verkillend portret van een aantal vrouwelijke leden van een jeugdbende, die er hun hand niet voor omdraaien om met een pistool naar school te gaan en de boel eens flink te ontwrichten

Ze zijn nog geen zestien maar in dit geval werkt het in hun voordeel. Er is nog tijd zat, voor het volwassenrecht spreekt. Unaniem willen ze uit de ellende te ontsnappen en zich wreken. Ze werken alleen, maar ook samen. Als een groep hongerige leeuwinnen storten ze zich op rijke tatas (sugardaddy’s). Een fout feestje dat zomaar in een bloedbad kan veranderen.

Want, zodra de putas de crib van zo’n zemmel betreden, slaat de sfeer om en moeten de mannen payen. Want fuck, die chimies zijn broeia. Legit!

Succes verzekerd, want naar de politie gaan durven die kerels niet. Ze zijn veelal rijk, chanteerbaar en getrouwd.
Bambi lust je rauw is een bijzondere schrijven, in de taal van de buitenwijken. In een donker, woedend ritme overzie je het radicalisme, het geweld, het verval. Als lezer zoek je tussen alle actie en reactie een reden voor al het geweld, iets vriendelijks, een soort moreel kompas, maar dat zegt misschien meer of jezelf dan over Bambi en haar kompanen.

Ook aanrader voor op de leeslijst van scholen.

Caroline De Mulder | Bambi lust je rauw | Horizon