Leugens die je jezelf vertelt

Door de titel, ondertitel en flaptekst van het boek kreeg ik een beeld van het boek dat helaas niet bij de inhoudt aansluit. De flaptekst geeft aan dat Jon Frederickson in het boek ingaat op welke manieren je jezelf voor de gek houdt en hoe je hiermee kunt stoppen. De flaptekst zoomt vooral in op het interne proces. Als je het boek eenmaal begint te lezen merk je al snel dat het een ander focuspunt heeft. Er wordt vooral gesproken over de relatie tussen therapeut en cliënt. Het is dan ook een boek dat inzichten biedt als je (net) bent begonnen met therapie. Het geeft je meer informatie over het hulpverleningsproces.

De flaptekst beloofd diverse voorbeelden en die belofte komt de auteur ook zeker na. Alleen waren het niet de meest logische voorbeelden. Vaak deden de voorbeelden afbreuk aan de boodschap die het boek probeert over te brengen. De voorbeelden waren chaotisch of bespraken thema’s die, in mijn ogen, niet aansloten bij de inhoud boek. Ze haalde de aandacht af van de informatie die de auteur wilt overbrengen. Het zijn ook zo veel verschillende voorbeelden dat je de kern er niet uit kunt halen. Het gaat van de hak op de tak.

Jon Frederickson geeft een aantal belangrijke inzichten over de manier waarop je leugens tegen jezelf verteld. Alleen raken deze inzichten ondergesneeuwd door de rest van het boek.

Helaas heb ik door de titel en flaptekst andere verwachtingen van het boek gekregen. Hierdoor sloot de informatie die ik kreeg ook niet aan bij de reden waarom ik het boek wilde lezen.

Mocht je pas met een hulpverleningstraject zijn begonnen, dan kan het boek je zeker inzichten bieden.

Het was gewoon helaas niet het boek voor mij.

‘Leugens die je jezelf vertelt’ krijgt van mij van ook *,5

Bedankt voor het recensie-exemplaar AnkhHermes.

NB: Dit boek is een recensie-exemplaar dat ik heb ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening.