Met Ruby zit je graag op een onbewoond eiland

Ruby Crusoe – het vertrek

“Gek, dat je lichaam kan huilen zonder dat je ziel dat voelt. Het is een trotse traan. Een ik-heb-dit-maar-mooi-even-gedaantraan.”

Synopsis:
De twaalfjarige Ruby is de dochter van schipbreukeling Robinson Crusoe. Terwijl haar broers huiveren bij de verhalen van hun vader, wil Ruby maar één ding: ook op avontuur. Dus glipt ze aan boord van het schip van haar vader. Weken later strandt ze op een onbewoond eiland midden in de oceaan. Maar overleven is vooral zwaar en eenzaam, en langzaam dreigt ze de moed te verliezen. Dan doet ze een opzienbarende ontdekking...

Allereerst wil ik nogmaals benadrukken dat de leesclubs van Ilona telkens weer een feestje zijn. Ook nu weer al moet ik er wel bij zeggen dat ik na het lezen van dit deel niet kan wachten op deel 2, zo nieuwsgierig. Maar goed ik hou me maar vast aan het volgende: ‘we overleven (het wachten dan) dit'.

Kevin wat heb je weer een heerlijk boek geschreven. Een boek met plotselinge wendingen en onverwachte acties. En net als Mus uit je serie Mus en Kapitein Kwaadbaard vind ik Ruby ook weer een stoere meid die met haar dapperheid voor veel meiden als voorbeeld kan dienen.

Over de inhoud wil ik niet veel kwijt, dit moet je gewoon echt zelf lezen. Spijt krijg je daar absoluut niet van. Oké, een nadeel is er wel: je zult net als ik (te lang) moeten wachten op het vervolg.
Ik heb er in ieder geval weer een nieuwe boekenheld bij: Ruby Crusoe! Lieve Ruby met jou wil ik wel op een onbewoond eiland vast komen te zitten.