Een vijgenboom vertelt

Londen, eind jaren 2010. Na het overlijden van Kostas Kazantzak's vrouw, hebben zijn tienerdochter Ada en hijzelf zich min of meer teruggetrokken in zichzelf. Kostas praat meer met de vijgenboom in de tuin dan met zijn dochter. Ada heeft het moeilijk als jong volwassene, zowel doordat ze zoekt naar haar identiteit als Britse met een Grieks-Turkse Cypriotische achtergrond, als door het verlies van haar moeder.
Ze kent geen enkele van haar familieleden, tot haar tante, zuster van haar moeder, op bezoek komt. Beetje bij beetje komt Adacim haar geschiedenis te weten.
Kostas een Grieks Othodoxe Cyprioot en Defne een Turkse Moslim Cypriote worden verliefd. Ze ontmoeten elkaar stieken in de taverne ‘De Blije Vijg’ van Yiorgos en Yusuf. Ook zij zijn een gemengd homokoppel en dit op een eiland waar gemengde relaties taboe zijn. Laat staan een homoseksuele relatie. Als de moeder van Kostas dit na verloop te weten komt, stuurt ze hem naar zijn oom in Groot-Brittanië. Dit betekent tijdelijk het einde van de relatie.
Ongeveer 20 jaar later keert Kostas terug naar Cyprus voor zijn werk en de verliefdheid bloeit snel weer op. Zal Defne ingaan op zijn avances van Kostas en haar werk waarbij ze op zoek is naar verdwenen stoffelijke resten van personen die zijn verdwenen tijdens de Cypriotische oorlog en in het bijzonder naar deze van Yusuf en Yiorgos achter zich laten om hem naar Groot-Brittanië te volgen ?
Het verhaal wordt deels verteld door de vijgenboom, of de ent van de vijgenboom die is meegesmokkeld door Kostas naar Groot-Brittanië. Een vindingrijk gegeven. De boom vertelt ons de duistere geschiedenis van het eiland en zijn bewoners alsook deze van de hoofdpersonages uit het verhaal.