De rivier - hij vaart maar voort

Wanneer journalist Ben McGrath een telefoontje ontvangt om mee te werken aan een politieonderzoek nadat de rode kano van Dick Conant is teruggevonden, maar de man zelf spoorloos blijkt, is hij meteen geboeid. Kort voor de verdwijning schreef hij een artikel over deze man, die met zijn kano rivieren afvaart.
Al snel besluit McGrath dat hij wil meewerken aan het onderzoek en hij gaat steeds dieper graven in het verleden van Conant.
Conant, een reus van een vent met een peperkoeken hartje, intelligent, filosofisch, melancholisch, dromerig, met een verleden als ex-marinier, maar ook tal van andere jobs, blijkt niet helemaal te passen in de standaardmaatschappij en vaart langs woeste en gevaarlijke rivieren met een schitterende natuur, die hij bij wijle, dan ook poëtisch weet te omschrijven.
Telkens het hem te beklemmend wordt op het vasteland kiest hij resoluut voor het water. Een complex karakter. De mens Conant verbaast ons telkens opnieuw met zijn verborgen kantjes en capaciteiten.
Aan de hand van allerhande documenten zoals papiertjes, landkaarten, aanzichtkaarten, … die Conant achter heeft gelaten en getuigenissen van zowel vluchtige ontmoetingen als meer diepgaande relaties uit zijn verleden - zoals deze met zijn zus en broers - vormt de auteur zich een beeld van Conant, een beeld dat hij met ons deelt in dit boek, maar waar er wel nog ruimte is voor eigen interpretatie.
Het boek is soms wat langdradig, maar leest vlot en een meer dan aardig debuut.