Guilty pleasure

Het derde boek in de Kingston University en ik was H Y P E D!!!!!

Laat ik het maar meteen ronduit zeggen: het is slecht.
Ik bedoel, dit is het derde deel waarin Mable elke 4 seconden herhaalt dat het vrijwel onmogelijk is om een keuze te maken tussen de Kings en girl, ik begrijp je want zelfs ik heb keuzestress. Maar je maakt m'n hoofd ook echt heel erg moe.
De Kings zelf zijn met elk boek net een tikkeltje meer problematisch dan het vorige, en dat is toch ergens wel een prestatie.

En het plot? Ik bedoel, welk plot? Het is zo geschreven dat het verwarrend en onnodig complex is. Er wordt constant gehint naar grote geheimen en "oh, als je de waarheid toch kende" en inmiddels kan ik het wel uitgillen: 'OVER WELKE GEHEIMEN HEEFT IEDEREEN HET? WELKE WAARHEID? ZIJN JULLIE ALLEMAAL HIGH?'

En nu dat gezegd is: ik had het zo erg naar m'n zin. Ondanks alles dat zo slecht is heeft het iets en als dit mijn guilty pleasure moet zijn, dan is dat maar zo. Soms mag je een boek high raten vanwege de vibes en de vibes lieten me zo giechelen en hypen dat ik mezelf per ongeluk een tand door m'n lip heb geslagen tijdens een smut hoofdstuk. And that was definitely a first.