Ben jij een verzamelaar

Tsundoku gaat over iets waar veel lezers zich in herkennen: boeken verzamelen, ze bewaren, ze misschien niet allemaal meteen lezen, maar er wel gelukkig van worden.

Het beschrijft dat gevoel mooi: “Wie zich omringt met boeken krijgt hetzelfde gevoel van enorme uitgestrektheid en potentie als wanneer hij uiten naar de sterren kijkt.” En dat klopt. Alleen al naar je boekenkast kijken kan rust geven.

Wat dit boek leuk maakt, is dat het niet alleen maar tekst is. Er staan quizjes in, vragen om over na te denken en ruimte om zelf iets op te schrijven. Het voelt daardoor minder als een boek dat je ‘moet uitlezen’ en meer als iets waar je steeds even in kunt duiken.

Er staat ook een interessante gedachte in: “één kind dat in een huis met minstens 80 boeken opgroeit is als volwassene beter in lezen en rekenen.” Dat lezen herken ik wel. Rekenen… iets minder. Maar het idee is duidelijk: als je opgroeit met boeken, worden ze vanzelf een onderdeel van je leven.

Ook het stukje over duurzaamheid zet je even aan het denken. Is een fysiek boek slecht voor het milieu? Of is een e-reader beter? Het antwoord is niet zwart-wit: een e-reader is pas milieuvriendelijker als je er echt veel op leest. Elke download kost energie, en de productie van apparaten ook.

Tsundoku zou ik fijner vinden om op papier te hebben, door de vragen en de opdrachtjes en om snel even terug te bladeren.

Dit boek voelde voor mij als een soort geruststelling. Dat het oké is om boeken te hebben, te verzamelen, en er gewoon van te genieten. Zelfs als je ze niet allemaal meteen leest.