Wat prachtig al die woorden en zinnen.

Als ik 6 sterren kon geven zou ik dat doen. Wat een prachtig boek.

Ze noemen haar neverajoy. Omdat ze nooit lacht.
Dat Gioia anders is dan anderen is vanaf het begin van het boek duidelijk. Haar vriendin is ook anders dan anderen.
En als ze Lo ontmoet wordt het helemaal prachtig.
Dit is een young adult zoals je ze niet vaak leest.
De schrijver maakt de meest prachtige zinnen en schrijft een bijzonder verhaal dat ik niet snel zal vergeten.

Zinnen als " Enim, et efflictim te, quicumque es. Omdat ik van je hou, wanhopig, wie je ook bent."

Woorden, oh al die woorden. Hoppipolla - springen in plassen.
Magari - wie weet
Waldeinsamkeit- het gevoel dat je krijgt wanneer je alleen in het bos bent en ga zo maar door.

Wat een bijzonder boek.