Een boekje in een boek

Het kerkhof van de zee- Aslak Nore

Aslak Nore heeft gediend in het Noorse leger in Bosnië. Hij is veel in Afghanistan en het Midden -Oosten geweest in zijn tijd als journalist. Hij heeft zijn verleden goed in dit boek neer weten te zetten. De landschappen in Noorwegen , Koerdistan, Afghanistan en Irak worden prachtig in het boek beschreven. En de oorlog wordt realistisch neergezet.

Begin tweede wereldoorlog ontploft er een schip waardoor honderden Noorse burgers en Duitse militairen omkomen. Is het schip op een mijn gelopen? Schrijfster Vera zit samen met haar man en zoontje op het schip. Haar zoontje Olav overleeft het, maar haar man Thor niet.

Als Vera 75 jaar later zelfmoord pleegt kunnen er vele geheimen boven water komen over haar familie.

Vera haar testament bestaat uit een manuscript die niet gepubliceerd is en ook niet te vinden is.

In het manuscript staan geheimen over haar familie en de scheepsramp waarbij honderden mensen om het leven kwamen.

Vera haar kleindochter Sasha gaat op zoek naar het testament om erachter te komen wat het grote geheim van de familie is. Sasha wil weten wat er in de memoires staan en wat er allemaal echt gebeurd is vroeger.

Er klopt namelijk iets niet en haar vader weigert erover te praten.

Er zitten veel personages in het boek. Sasha, de kleindochter, die een grote rol speelt.

Olav, de vader van Sasha en zoon van Vera. Hij is degene die eigenlijk niet wil dat het testament gevonden wordt en is een dominante man. Hij is machtsbelust en meedogenloos. Hij heeft de controle over het geld van een grote familiestichting.

Hans Falck is een communist, een rokkenjager en was een oorlogsarts. Johnny Berg is een oud marinier en gaat de biografie van Hans Falck schrijven. Hij komt met Vera in aanraking en gaat haar helpen om alles uit te pluizen. Hans Falck en Vera kennen elkaar van vroeger.

Zo komen er vele mensen in deze familiesaga aan bod.

“Een moord kan maar een motief hebben. Haat of liefde. Voor een zelfmoord is het motief het leven zelf. “

Het is een boek dat historische feiten vermengd met historische fictie over macht, erfenis en oorlog.

Af en toe moet je jezelf er doorheen worstelen, want dit is niet een boek wat je in een ruk uit leest.
Het is soms best langdradig maar ook vermakelijk, want wat was nu eigenlijk het verband met de scheepsramp, gebeurtenissen in een ver conflictgebied en een manuscript? Daar kom je pas aan het einde van dit verhaal achter.

“Ik houd van communisten wanneer het artsen zijn, maar haat ze wanneer ze dominees zijn. Ik ben ook maar een feilbaar mens, net als de anderen. “ ©Hemingway

3.5 Sterren voor dit boek.