goede spanningsboog

Na Honderd kamers was ik enorm benieuwd naar het nieuwe boek van Maxime Paredis.

Alexandra is samen met Lars als ze op een bepaald moment een anonieme enveloppe ontvangt met een foto van haar zus Andrea erin. Andrea is acht jaar geleden verdronken. Dit werd beschouwd als een ongeluk. Maar door de brief en de huidige omstandigheden waarin 2 vrouwen vermoord werden, beginnen Alexandra en Lars hun eigen onderzoek naar wat er precies met Andrea gebeurd is.

De auteur slaagt erin door kleine cliffhangertjes op het einde van het hoofdstuk te steken, de lezer er steeds weer van te overtuigen om nog een hoofdstukje te lezen. Daardoor wordt het wel een echte pageturner.

Soms vond ik wel dat het leek alsof sommige gebeurtenissen teveel op toevalligheden gebaseerd waren. En soms was het hier en daar wat chaotisch. Maar de beeldende schrijfstijl en goede spanningsboog houden je aan het boek gekluisterd.

De auteur slaagt erin om de lezer op het verkeerde spoor te zetten en zelfs als je de juiste dader in het achterhoofd hebt, word je toch steeds weer aan het twijfelen gebracht. Tot op het eind blijft spannend wie de dader is.

Het is een heel ander verhaal dan Honderd kamers maar ook weer een aanrader.