Mooie debuutroman

Toen Céline Malyster vroeg of ik haar boek wilde lezen, was ik enorm benieuwd naar het verhaal. Ondanks dat het verhaal gaat over een alleenstaande moeder, en ikzelf dat niet ben (wel moeder, niet alleenstaand) was ik benieuwd of er ook herkenbare dingen in zouden staan. Het is een fictief verhaal maar ook deels gebaseerd op de ervaringen van de auteur zelf.
Het hoofdpersonage, Céleste, is nog voor de geboorte van haar kind verlaten door de vader van haar kind.
“Een brug met ongelijke steunpilaren raakt vroeg of laat uit balans”.
Ze komt na de bevalling alleen terug thuis, en hoort al die tijd niks van Koen, haar ex. Zelfs niet op het nieuws dat zijn zoon, Oscar geboren is. Als hij dan eindelijk eens langskomt, dan kijkt hij niet eens naar hun zoon om. Als alleenstaande moeder is het niet allemaal even gemakkelijk. Céleste neemt de draad van haar leven geleidelijk aan terug op en komt Thomas tegen. Thomas is gehuwd maar desondanks verlaat hij zijn vrouw voor haar. Ze vormen samen een gezin, zoals ze altijd al gewild had, alhoewel ze daar enerzijds ook een beetje schrik voor had.
“Maar ze weigerde te functioneren als een Ikea-bouw-gezin, want daaraan zaten schroeven los, ongeacht hoe trots je was eens het overeind stond’.
Oscar ziet Thomas als zijn vader. Ook op professioneel vlak komen er positieve dingen aan voor Céleste en het lijkt erop dat alles goed gaat, een leuk gezin, boeiend werk. Tot de vader van Oscar na acht jaar aan de deur staat en contact met zijn zoon wil…
Het verhaal wordt onderverdeeld in verschillende delen, waarbij ze elk een titel krijgen die zowel naar paardrijden verwijt als naar de fases die Céleste gedurende de tijd meemaakt. Een fijn geschreven verhaal over hoe Céleste als alleenstaande moeder uit het dal kruipt, de teugels zelf in handen neemt en stilaan het leven krijgt dat ze altijd gedroomd had. Sommige dingen kwamen inderdaad herkenbaar over. Een mooie roman over moederschap, over liefde, over de ups en de downs in het leven.