Advertentie

Groep 7A en 7B zijn op schoolkamp; Mick, Jackson en Rien junior genieten volop. Aafke ligt vaak overhoop met Mick; ze klaagt aan een stuk door, is constant moe, lust bijna niks, wil alleen maar snoep en eenmaal in de duinen moet ze plassen …

Voor het slapen gaan vertelt meester Joris een verhaal over vampiers; ademloos luisteren de kinderen.

Net als het spannend wordt roept juffrouw Mirakels de kinderen bij elkaar; met haar wijsvinger in de lucht zegt ze streng: ‘Morgenochtend om zeven uur wassen en aankleden’. ‘En nu jullie slaapzak in’.

Er kwam een zwarte handschoen tevoorschijn. Daarna een mouw van glanzende zijde …

De jongens slapen samen in een tent. Ze hebben de grootste lol; voordat hun ogen dichtvallen van vermoeidheid hebben ze een kussengevecht en geven elkaar de gekste raadsels op; ze liggen in een deuk van het lachen.

‘Het is bruin en het klimt omhoog.’

‘Een drol met heimwee,’

Mick is nog wakker als hij een schaduw ziet voor de tent.
Hij gaat rechtop zitten en juist op dat moment doet iemand de rits van de tent open en roept: ‘Boe’.

Het is Juf Mier met haar flauwe grappen. Ze komt kijken of de jongens slapen.
Ze vindt dat het stinkt in de tent en zegt tegen Mick: ‘Ik laat de tent openstaan, want een beetje frisse lucht kan hier geen kwaad.’

Mick is al bijna in dromenland als hij opnieuw iets ziet; een groot, groen, fel licht staat voor de tent. Plots is het verdwenen.
Mick wil net zijn ogen weer dichtdoen als hij boven zijn hoofd iets hoort. Met zijn zaklantaarn schijnt hij naar de nok van de tent en ziet een sprinkhaan op het tentdoek zitten. Voordat Mick het beseft zit de sprinkhaan op zijn slaapzak en begint te praten. Hij heet Tjirkel.

Vanaf dat moment verandert het leven van Mick …

Tjirkel neemt Mick mee op ontdekkingstocht door de duinen. Het wordt een leuke, spannende en leerzame reis, waarin Vampie en Tick, twee jonge teekjes, een hoofdrol hebben.

Je ziet ze groeien, leert wat ze eten en waar ze graag zitten, maar ook wat er dan kan gebeuren en hoe je dit kunt voorkomen.

De speelse manier van schrijven zorgt ervoor dat de twee teekjes hun rol met verve vervullen. Hierdoor zullen de kinderen waarschijnlijk niet in de gaten hebben, dat ze aan het leren zijn. Het verhaal zal ze bijblijven, waardoor ze alert zullen zijn op teken en dat is wat de auteur heeft beoogd.

Als lezer heb je het gevoel, dat een oma haar kleinkinderen een verhaal vertelt, waarbij ze aan haar lippen hangen. Ze weet het boeiend en beeldend te verwoorden. Kinderen vanaf acht jaar zal dit zeker aanspreken.

De fijne schrijfstijl en het prettig lettertype zorgen ervoor dat kinderen dit boek ook zelfstandig kunnen lezen.

Achter in het boek staan tips en wetenswaardigheden die (groot)ouders en verzorgers de nodige ondersteuning kunnen bieden om een teek te herkennen en de ziekte van Lyme te voorkomen bij de kinderen en bij hen zelf.

Schrijfstijl: 4****

Verhaal: 5*****

Educatie: 5*****

Leesplezier: 5*****

Reacties op: De speelse manier van schrijven zorgt ervoor dat de twee teekjes hun rol met verve vervullen.

1
Vampie & Tick - Cockie Vlietman
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners