prachtig

De moeder van Cato is doodgegaan bij haar geboorte, en haar vader is er wel, maar eigenlijk ook niet. Hij leeft in hetzelfde huis, maar contact is er nauwelijks, hij is duidelijk emotioneel afwezig.
Dan ziet Cato een kaartje van de bioscoop van mevrouw Kano thuis liggen. Haar nieuwsgierigheid is gewekt en ze gaat er heen. Er draaien films die nergens draaien, maar die je wel gezien moet hebben. Cato ontdekt al snel dat de bioscoop van mevrouw Kano geen gewone bioscoop is. Het is een plek waar mensen de kans krijgen om terug te keren naar een specifieke gebeurtenis in hun herinnering. Cato gaat met bezoekers mee in hun herinnering, maar haar eigen belangrijke herinnering, daar durft ze steeds niet naar toe.
Een prachtig boek, met humor geschreven en het leest heerlijk weg. Mijn man zei: ‘Toen ik heel vroeg wakker werd, leek het wel alsof ik iemand hoorde huilen….’ Ik was toen vroeg wakker en zo nieuwsgierig naar de ontknoping dat ik mijn e-reader gepakt had. En het klopte hoor, ik heb het niet droog gehouden.