De laatste eilanders

Ada Kaleh, een eiland in de Donau, welke letterlijk moet verdwijnen voor een waterkracht centrale. De laatste eilanders verteld dit verhaal, gebaseerd op een waargebeurde tragedie… de cover trok mij meteen: prachtige kleurrijk & intrigerend. Ik was dan ook erg blij dat we dit verhaal mochten lezen met de Harper leesclub.. helaas waren het verhaal en ik een minder goede match dan gedacht. Ik vond het door de vele beschrijvingen, het trage tempo en de poëtische schrijfstijl lastig om in het verhaal te komen, het “pakte” mij niet, ik moest regelmatig stukken terug lezen. Ik las in de reacties in de leesclub hele goede berichten dus ga zeker dit verhaal zelf lezen, want iedereen beleeft een boek/verhaal anders dat ik ook het mooie aan deze leesclubs.
Op het prachtige eiland Ada Kaleh wonen de 3 vrienden Azra, Ibrahim en Deniz welke we volgen in dit verhaal van kinds af aan tot volwassenheid, elk bijzonder op hun eigen manier..
Stefan Popa is een beeldend “verteller” je ziet het eiland in al haar pracht voor je, ik vond de schrijfstijl wat moeilijk te volgen maar ben wel blij dat ik het uitgelezen heb & van dit stukje geschiedenis heb mogen leren. Het is een verhaal wat confronterend is, de realiteit tot leven brengt en politieke onderdrukking laat zien.
In het verhaal staan ook mooie quotes zoals: “de vrouw die ze zou worden scheen door het meisje heen”.
Bedankt Harper Collins voor dit bijzondere verhaal.