Een mooi en prettig verhaal met helse dilemma’s

Tijdens de tweede wereldoorlog raakt de Joodse Lien haar baan als typiste kwijt. Ze kan gelukkig weer aan de slag bij uitgeverij Lubelsky, zo kan ze haar kinderen toch te eten geven aangezien haar man is overleden. Maar dan blijkt dat de uitgeverij gedwongen is om het Joodsche Weekblad uit te geven, een blad waarvan de redactie in handen ligt van de Duitsers. De krant gebruikt de Duitsers om de nieuwe regels te communiceren die via de Joodse Raad worden gedeeld. Lien beseft dat ze met haar werk indirect voor de Duitsers werkt, en krijgt steeds meer twijfels over haar werk. Ze zoekt andere mogelijkheden, maar gaat het haar lukken?

Het bijzondere aan het verhaal is de positie waarin Lien zich verkeerd, ze is een Joodse vrouw die werkt voor een organisatie die samenwerkt met de Duitsers. De auteur heeft ervoor gekozen om die verhaallijn een belangrijk onderdeel te laten zijn van het boek. Hij beschrijft de positie die Lien heeft, enerzijds vastberaden om haar kinderen eten te geven, wat betekent werken voor de Duitsers en anderzijds de afkeurende blikken van haar familie en buren. De constante aanwezigheid van het overdenken van het dilemma, beschrijft de auteur goed. Het verdriet en de radeloosheid van Lien voel je door het verhaal heen.

De auteur gebruikt ook diverse Joodse woorden, die mijn aandacht afleiden van het verhaal. Later bleek dat er een woordenlijst in het boek was opgenomen. Daarbij waren er een aantal gebeurtenissen die niet logisch waren en in een tijd van de Tweede Wereldoorlog helemaal niet logisch. Het einde zag ik niet aankomen en voelde ook niet bevredigend. Ik kon het einde ook niet helemaal plaatsen. Een mooi en prettig verhaal met helse dilemma’s.