Terug naar kegalonia

Terug naar Kefalonia gaat over verschillende personages, die ofwel elkaar kennen of iets gemeenschappelijks hebben.
Het kijkt terug, heeft plaats in het heden en kijkt af en toe vooruit.
Meermaals zet het issues in de kijker rond relaties, ziektebeeld, werkplek, keuzes, engagement, verliefdheid en liefde.
Maar ook hoe dingen er in sluipen, van zelf gaan, door omgeving en de hmensen situaties veranderen of bepalen.
Een feelgood die met verschillende personages en verhaallijnen toch tot één punt komen rond “houden van”.
Want houden van gaat ook vaak om jezelf voordat je dat naar andere toe kunt creëren & geven.
Angelique van Dongen durft voor een andere aanpak gaan, rond/met inzichten als verhaallijn. Soms gaat het net iets te snel en vluchtig of neemt ze juist de tijd met diep gang en details. Rond dat stukje miste ik net nog wat eenheid/stabiliteit.
Het leest prettig en laat de lezer aktief meedenken over zichzelf of personages.
Geen standaard feelgood verhaal, maar wel licht voorspelbaar wat goed paste in de globale opzet en benadering.
Het einde ging me net iets te snel, een hoofdstukje of twee meer, zouden dit hebben kunnen voorkomen en het verhaal nog meer tot zijn recht hebben kunnen laten komen.

3,5 ster

@missp__her_books_read