Sterke dialogen en bijzondere personages

Hemmerechts beschikt over de kracht om perfecte dialogen te schrijven.
Zo ook in deze roman, waarin zij bijzondere personages bedenkt en bizarre situaties beschrijft.
En dat maakt dit boek een geweldig verhaal.
Het is alsof je onderdeel bent van de personages en de gesprekken tussen hen aan de zijlijn mee luistert.
Soms met rode oortjes, soms met plaats vervangende schaamte.
Maar dat maakt ook dat ik heb genoten van dit verhaal met een einde dat ik niet zag aan komen.

De zeventien jarige Margot is het middelpunt van de personages in dit boek.
Betutteld door haar moeder, teveel vrijheden gekregen van haar ouders. Die overigens al lange tijd uit elkaar zijn.
Haar vader leeft zijn eigen leven, heeft een verhouding met zijn overbuurvrouw.
Haar moeder is kunst docente, onder de indruk van haar leerling Sascha en zeer betrokken bij haar oude buurvrouw Dorien. Een beklagenswaardige dame met allerlei kwalen.
Maar ook de enige persoon die Margot als klein meisje aan het eten kreeg.
Iedereen in dit boek heeft zo zijn problemen en moeilijkheden in het leven, maar lijken elkaar niet goed te begrijpen.
Ondertussen trekt Margot haar eigen plan, en verdwijnt.
Haar vader maakt zich een stuk minder zorgen dan haar moeder, die in alle staten is.