Een wirwar van emoties

Het was een prachtig emotioneel verhaal. Een verhaal dat je raakt en dat je bijblijft. Hij was redelijk voorspelbaar, maar ik denk dat dat zo bedoeld was en dat je het boek dus ook moet lezen met een andere instelling. Juist de manier van het schrijven, het bespreekbaar maken van trauma’s en de verwerking ervan, maakten het voor mij een goed boek.

Je kon je inleven in de personages, die je ook steeds beter leert kennen gedurende het verhaal. Het verhaal gaat eigenlijk om het liefdesverhaal van twee personen, maar de auteur weet je ook nieuwsgierig te maken naar de andere personages, die elk hun eigen struggle hebben die ze moeten overwinnen.

Sommigen in de leesclub gaven aan dat het een traag verhaal was, maar ik heb me niet verveeld. Er gebeurt genoeg, er zijn genoeg dingen om over na te denken.

Door mee te lezen met het proces van Catherine te lezen, haar leven, haar keuzes, maar ook wat haar is overkomen waar ze haar leven lang spijt van heeft, schuldgevoel, boosheid, krijg je zelf ook een catharsis van je emoties. Die vliegen namelijk alle kanten op bij dit verhaal.