Niet helemaal ondersteboven

'Ondersteboven' lazen we met de leesclub van Ilona en via lsuitgeverij heb ik dit boek dan ook mogen ontvangen.

Dit boek krijgt van mij 3 sterren. In mijn recensie lees je waarom. Ik wás een Steel-virgin, dus ik ging er zonder vooroordelen in.

Het boek las echt heel makkelijk. Niet al te veel poespas, niet al te moeilijk taalgebruik. Het las heerlijk weg, zelfs zonder al te veel concentratie kun je het boek volgen, mede dankzij de vele herhalingen, die ik momenteel niet heel erg vond, want ik heb bijna vakantie en mijn hoofd zit vol.

Het boek gaat over het thema moeder-dochter (Ardith-Morgan) en over liefde tussen mensen die in leeftijd veel verschillen van elkaar (werkgever-assistent, chirurg-cliënt). Het is heel boeiend om een dergelijk verhaal te lezen, zeker over iets wat voor mij bijna onmogelijk lijkt. Ik kan me niet voorstellen dat het mij zou overkomen om op iemand te vallen van 25 jaar ouder en ik kan me zeker niet voorstellen dat de band tussen mij en mijn moeder niet goed zou zijn. Gelukkig kwam er dan een heel fijn bijpersonage om de hoek kijken om advies en een andere kijk te geven.

Het boek is redelijk voorspelbaar (waarschijnlijk omdat ik nog geen vooroordelen had). Degenen die al eens een Steel hadden gelezen, gaven aan dat ze wel wat andere dingen hadden verwacht.

Soms ging het voor mijn gevoel heel langzaam en soms heel snel, soms werd er te weinig aandacht besteed aan bepaalde ontwikkelingen, die voor mij wel wat meer woorden hadden mogen krijgen. En toch wilde ik weten hoe het verhaal afliep.

Na de leesclub heb ik het idee dat ik Steel nog lang niet ken, iets met veel drama, veel actie en gebeurtenissen, die ik in dit boek niet echt heb voorbij zien komen. Dus ik heb er maar een aantal op mijn lijstje van haar gezet. Want na ‘Ondersteboven’ heb ik het idee dat ik Steel, na het voordeel van de twijfel, beter wil leren kennen. Ik ben in ieder geval nog niet ondersteboven!