Heftig

“ Zes “ geschreven door Rudy Moren.
Dit is het eerste boek dat ik van deze Vlaamse auteur lees terwijl dit al zijn vijfde boek is.
De cover spreekt niet direct tot de verbeelding wat mij wel intrigeerde was de tekst onder de titel : Wraakt rijpt en rust nooit.
Er zijn een paar ondefinieerbare zelfmoorden gepleegd en inspecteur Tessa Vermeer en collega Sander Cap worden op deze zaak gezet. Er is geen peil op te trekken over het hoe en waarom en het is lastig in welke richting te zoeken. Mede doordat de beide inspecteurs niet op een lijn zitten met elkaar en elkaar zelfs regelmatig irriteren.
Beide hebben geheimen die zij niet met elkaar willen of kunnen delen en dit doet het onderzoek geen goed.
Het boek speelt zich af in het heden maar naarmate het onderzoek vordert blijkt het verleden een grote rol te spelen.
Er komt steeds meer aan het licht vanuit het verleden en dat maakt het lastiger om de vinger erop te leggen.
Dan blijkt dat een vriendengroep moet vrezen voor hun leven met alle gevolgen van dien. De angst, de spanning, alles gaat nu een rol spelen en dat is interessant om te lezen.
Wie zit hier achter, wie is er nog te vertrouwen en wie is de volgende persoon die zijn leven niet meer zeker is.
Het gezegde: al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel, dit is voor honderd procent van toepassing in dit boek.
Het boek is best wel heftig en ook wel triest, het leest snel en je blijf nieuwsgierig naar de afloop. Het plot laat je op het puntje van je stoel zitten en laat je wel met wat vragen achter.
De personages blijven wat oppervlakkig al is daar wel mee te leven. Een boek waar te even van moet bijkomen.