Niet het einde waar ik op had gehoopt

Het langverwachte laatste deel van de Artefacts of Ouranos is hier en ik ben blij dat ik de hele serie inmiddels heb gelezen, maar het had ook wel wat voeten in de aarde. Ik merkte vooral bij de eerste boeken een stijgende lijn en had dat ook echt verwacht met dit deel, maar helaas miste ik de spanning en anticipatie die ik wel voelde bij deel 3.

Tale of the Heart Queen is een typisch slotdeel. Je merkt dat het verhaal aan het afronden is en dat alles op z'n plek valt, waardoor het voor mij niet zo heel spannend meer was. Ook had ik soms het idee dat Tuli nog een paar plotelementen aan het verhaal toevoegde om de spanning erin te krijgen, maar dit pakte niet helemaal goed uit. Ik denk dat deze serie perfect zou zijn als trilogie, omdat ik dit boek op bepaalde momenten gewoon erg onnodig vond. Het kabbelde wat te veel voort en was niet altijd helemaal logisch.

Ik vond het leuk om meer te ontdekken over de wereld en ook de personages, maar toch had ik meer verwacht. De gebeurtenissen waren net wat te gemakkelijk en het verhaal wat te traag. Daar waar ik in deel 3 helemaal in het verhaal zat, miste ik dat gevoel nu echt enorm.

Het is zeker geen mega slecht boek, maar voor mij had het gewoon niet helemaal gehoeven. Het voelde alsof er niet veel op het spel stond en alsof het anders was geschreven dan de rest. Het verhaal ging een beetje alle kanten op en daar baalde ik van.

Desondanks heb ik mij zeker vermaakt met de serie, al had ik liever graag een spetterend einde gehad.

Enorm bedankt voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke mening, uitgeverij De Fontein!