De gouden duiven

Josie & Arlette zijn verzetsstrijders. Ze zijn goed in hun werk waardoor de gestapo hard naar hen op zoek is. Door een onvoorziene omstandigheid worden de twee gepakt en in kamp Ravensbrück geplaatst samen met de baby van Arlette. Josie en Arlette overleven het kamp, maar ze weten niet wat er met het kind van Arlette is gebeurd. 10 jaar later staan ze voor een nieuwe uitdaging. Josie werkt voor het Amerikaanse leger en maakt jacht op oud nazi’s en Arlette krijgt te horen dat haar zoon wellicht gevonden is. Beiden gaan ‘all in’ maar of dat nou zo verstandig en veilig is, is de vraag.

Ik moest in het begin even wennen aan Josie, ik weet niet precies waarom, maar ik moest daardoor even in het verhaal komen. Maar na een hoofdstuk of 10 zat ik helemaal in het verhaal en kon ik met maar lastig wegleggen. Dit is zo’n boek waarvan ik zelf bij een aantal hoofdstukken enorm de emotie voelde, ik wilde dus verder lezen en het boek niet wegleggen, maar soms was ik bang dat ik te emotioneel werd en het toch weer wel wilde neerleggen. Het boek bevat een interessante invalshoek en ik heb dingen geleerd over de Tweede Wereldoorlog die ik nog niet wist, dit in combinatie met de fijne schrijfstijl en interessante personages zorgen ervoor dat dit een boek is dat het waard is om te lezen. Mijn favoriete personage is Marianne, helaas had ze maar een klein rolletje in het boek.

‘Wanneer schaf je eindelijk een espressoapparaat aan?’ ‘Zodra jij dat betaalt.’

Het jammere vond ik dat sommige gebeurtenissen voor mij iets te toevallig waren, waardoor het soms bijna niet meer echt aanvoelde. Dat is jammer want doordat het boek gebaseerd is op waargebeurde gebeurtenissen en echte mensen heeft het verhaal over het algemeen wel een gevoel van wow dit kan echt gebeurd zijn. Ik had dat gevoel graag gedurende het hele boek gehad. Het fijne aan het boek is dat de auteur schrijft vanuit beide perspectieven van de hoofdpersonen en ze sprongen terug in de tijd maakt waardoor het verhaal heel gelaagd is en op veel punten goed is uitgewerkt.

Een mooi, vlot geschreven boek. Waar veel rouw, verdriet en pijn in zit. Maar er is zeker ook ruimte voor humor, plezier en liefde.