Een mens is genoeg

Via mijn netwerk kreeg ik de tip om dit boek eens te lezen. Dat heb ik gedaan. In het verhaal komt er een stukje Münchhausen by Proxy in voor, dat is een ernstige vorm van kindermishandeling. Ik wil wel benadrukken dat het niet expliciet genoemd wordt en het komt vooral in het begin van het boek voor. Er zaten zoveel raakvlakken in voor mij persoonlijk dat het voor mij als overlever absoluut herkenbaar was. Zonder teveel te verklappen hoe het verhaal loopt en verder gaat, wil ik slechts een tipje van de sluier geven. Tijdens het lezen had ik heel even het gevoel dat ik het verhaal van Ciske de Rat aan het lezen was, maar heel even, een klein moment. Ik ben benieuwd of jij dat ook zo ervaart als lezer van het boek. De sfeer, een stukje van het verhaal en zelfs de periode waarin het verhaal zich afspeelt kwamen overeen. Het is geen waargebeurd verhaal, tenminste dat kon ik nergens terugvinden. Ik vind het een bijzonder boek, de verhaallijn, de sfeer en de schrijfstijl. De personages en ook het einde. Heel speciaal.
Els Beerten is een Vlaamse schrijfster en ik kende haar nog niet. Deze taal vind ik zo mooi en zo is het boek ook geschreven: mooi en in het Vlaams. In het begin was het even wennen maar al snel zat ik helemaal in deze bijzonder Vlaamse sfeer om het maar even zo te zeggen. Ik ga zeker nog meer boeken van Els Beerten lezen en ik geef het boek een warme waardering van 4 sterren.
Liefs Nina