Hilarische parodie op ons kleine kikkerlandje

Dit boek heeft een statige omslag. De binnenkant van de kaft toont ons Laagland, de buurlanden Walgië, Krankrijk en Bruisland en de plaatsen en mensen die in het verhaal voorkomen. Na het lezen van het eerste hoofdstuk is het duidelijk: deze vormgeving heeft te maken met de onmogelijke opdracht van de president. Laagland moet namelijk in recordtempo kronieken krijgen, anders worden ze niet toegelaten tot de Neuropatische Unie. En kronieken, die heeft het land nog niet. Want voor kronieken heb je helden nodig...
Je voelt hem al aankomen: dit is niet zomaar een verhaal, maar een parodie op Nederland, de EU, de huidige maatschappij en een aanklacht tegen presidenten die denken alles voor het zeggen te hebben...

Er worden vier schrijvers uitgenodigd op het presidentiële paleis, die de kronieken moeten gaan schrijven. Ze komen met creatieve verhalen, maar niet naar de zin van de president. Ze zegt: 'Wat een onzin. Weer zo'n kulverhaal? Jullie zijn waardeloze schrijvers, alle vier. Wat schrijven jullie eigenlijk voor boeken?' 'Kinderboeken', klinkt het uit vier kelen. (..) Waarop de president zegt: 'Zelfs kinderen kunnen beter schrijven dan jullie.' Daarna moeten alle kinderen opdraven en kiest de president er vier uit om binnen een week heldenverhalen aan te leveren voor de kronieken. Dat klinkt als een onmogelijke opdracht. Maar in een kinderboek kan dat. Ik vermoed dat alleen daarom al heel veel lezers van dit boek op het puntje van hun stoel gaan zitten en alleen maar willen doorlezen. Hoe loopt dit in hemelsnaam af?

De humor spat van de bladzijden af, ik moest geregeld grinniken. De vier gerenommeerde kinderboekenschrijvers van dit boek zijn niet wars van zelfspot, zoals al blijkt uit bovenstaande aanhaling;-) De vier geselecteerde kinderen gaan aan de slag. Ze dragen elk de achternaam van een van de auteurs. We lezen dus eigenlijk vier verschillende verhalen, die door de onmogelijke opdracht van de president aan elkaar zijn verbonden. Dat maakt dit boek juist zo leuk. De auteurs bedachten er een begin en een afloop bij en ziedaar, je hebt een heerlijk humoristisch boek waarin de spanning nooit ver weg is. Ook de ontknoping mag er zijn.

Dit boek kan absoluut vergeleken worden met Koning van Katoren of De club van lelijke kinderen. Boeken die als klassiekers worden gezien en ook maatschappijkritisch zijn. Nu veel scholen het vak Burgerschap vorm moeten geven, zie je meer boeken verschijnen die over de maatschappij gaan waarin wij leven. Dit is wel een hele leuke! Dus ik hoop dat deze recensie wordt opgepikt door leerkrachten en dat ze beginnen met voorlezen van dit boek. Daarna is er stof genoeg tot napraten en zullen heel veel kinderen het boek ook nog zelfs eens willen lezen.