Opgroeien onder harde omstandigheden

Een schattig meisje met grote ogen staart je aan vanaf de cover van Een schildpad huilt maar één traan. Siena is dat meisje met de grote ogen. Ze stamt af van een rondtrekkend volk in Zuid-Afrika en groeit op onder lastige omstandigheden. Het verhaal wisselt tussen het heden en het verleden en wordt verteld vanuit Siena, maar ook vanuit twee van haar vrienden. In het verleden speelden ze als jonge kinderen met elkaar en in het heden kruizen hun wegen zich opnieuw.

Het verhaal is aangrijpend. Kinderen blijven kinderen en hebben, ongeacht de omstandigheden, hoop en dromen voor de toekomst. Dit weet de auteur heel goed over te brengen. Net als de beeldende omschrijving van de harde omstandigheden waarin deze kinderen hun weg moeten vinden. De auteur spaart de lezer niet en soms zijn de scenes zo vreselijk dat je er als lezer je ogen voor wilt sluiten. Net als de kinderen, sla je als lezer je ogen ook weer open en gloeit er weer hoop aan de horizon. Zo gaat Siena naar school en komen voor alle kinderen zo nu en dan mensen op hun pad die vriendelijk voor ze zijn. De auteur wil hiermee laten zien dat de rol van deze mensen, hoe klein ook, heel veel invloed kan hebben op een kind in een zwakke positie.

Helaas is dit verhaal geen sprookje met een eind goed al goed. De drie vrienden komen elkaar als ze wat ouder zijn weer tegen. De liefde die de twee jongens voor Siena voelen, lijdt tot vreselijke daden.

De auteur heeft meerdere boeken geschreven over het nomadenvolk, de Karretjiemense. Ze heeft zelf een benzinestation gerund in het gebied waar dit volk woont. De titel voor dit boek is gebaseerd op het verhaal van een man van dit volk. Hij vertelde de auteur dat hij geen schildpad wilde eten. Schildpadden zijn wijze dieren en hebben oude ogen en moeten daarom met rust gelaten worden. Ze laten één traan in hun leven en dat is op het moment dat ze sterven.

De wisseling tussen heden en verleden en tussen de karakters maakt dat het verhaal niet altijd even makkelijk te volgen is, maar dat is dan ook het enige minpunt van Een schildpad huilt maar één traan. Een indrukwekkende roman over het opgroeien onder zware omstandigheden.