Een gevoel van ongemak

Vang de haas is een boek dat zich lastig laat omschrijven. Wellicht ook vanwege de relatieve onbekendheid van Slavische schrijvers in Nederland en daarom ook onbekendheid met de schrijfstijl. Lana Bastašić is afkomstig uit Zagreb. Net als de hoofdpersoon uit dit boek emigreerde ze na de oorlog naar Ierland. Vang de haas is haar debuutroman.

Het verhaal wordt geschreven vanuit Sara. Sara woont al jaren in Dublin en heeft haar vroegere leven achter zich gelaten. Tot haar vriendin Lelja belt vanuit Mostar om haar te vragen samen met haar af te reizen naar Wenen. Ze laat alles uit haar handen vallen en vertrekt. Haar terugreis naar Mostar brengt veel herinneringen boven. Hoofdstukken die terugblikken op het verleden geven de lezer een inkijkje in wat er vroeger is voorgevallen. De relatie tussen Sara en Lelja is bijzonder te noemen. Ze vervallen meteen in oude patronen waarin Lelja het voor het zeggen heeft.

De oorlog wordt nergens genoemd, maar is op de achtergrond wel aanwezig. Wat er precies is gebeurd met de broer van Lelja blijft onduidelijk en wordt overgelaten aan de verbeelding van de lezer. De auteur maakt gebruik van bloemrijke taal en lange zinnen. Dit maakt het boek niet altijd makkelijk om te lezen. Ook zit er geen duidelijke verhaallijn in. Het lijkt alsof de lezer vooral zelf de gaten of onuitgesproken zinnen in moet vullen. Het geeft daarom een wat onbevredigend gevoel. Of is het ongemak, omdat de lezer uitgedaagd wordt?

Vang de haas laat zien dat je je verleden nooit helemaal achter je kunt laten. Een boek over vriendschap, oorlog en de groei naar volwassenheid.