Genoten!

Ik heb ontzettend genoten van dit verhaal. Iedereen heeft denk ik een Nathan en Henry nodig in zijn leven. Het verhaal zit vol met humor, serieuze aspecten, struggles die jong volwassenen meemaken op de universiteit en een goede dosis smut.

Anastasia is een kunstschaatster. Ze struggled met de druk, het eet patroon, structuur en de afwezigheid van liefde. Het laatste weet ze zelf alleen nog niet. Ze is een paar met Aaron, die zacht gezegd echt een creep is. Hij probeert alles in haar leven te overheersen en blijft haar commanderen. Wanneer het lot haar kennis laat maken met Nathan, de aanvoerder van het ijshockey team, staat alles op zijn kop. Uitgerekend op hem word ze verliefd, terwijl ze alles wat met ijshockey te maken heeft verschrikkelijk vind. Nathan sleept haar door haar twijfels heen en zorgt ervoor dat ze een prachtige groei doormaakt. Ze komt dingen onder ogen en leert ermee omgaan.

In het begin had ik echt wel wat moeite met Anastasia en haar gedrag. Het voordoen naar de buitenwereld alsof alles in haar leven geweldig en positief is, maar vervolgens alles en iedereen die ook maar iets verkeerd doen afbranden. Langzaam, maar dan ook echt langzaam, veranderd dit. En Henry, de grote lieve beer Henry. Wat is het toch een dropje