Romantiek en een vleugje historie

Als Stefanie te horen krijgt dat haar tante Rosy overleden is komt daar hard aan. Ze neemt je mee in haar verdriet en dat is erg mooi neergezet. Je voelt gelijk hoeveel tante Rosy voor haar betekende en bent gelijk benieuwd naar deze bijzondere vrouw.

Haar vriend Manu komt over als een arrogante gast. Hij heeft totaal geen oog voor Stefanie en haar verdriet en als Stefanie wil afreizen naar Zeeland, verwart hij dit zelfs met Brabant én op dat moment weet je echt dat zij niets voor hem betekent, alleen moet ze daar zelf nog achterkomen.

Stefanie is een sterke vrouw en staat er echt alleen voor, dat lees je in iedere regel en die eenzaamheid is vreselijk om te voelen. Je leeft met haar mee, terwijl ze alles regelt rondom het overlijden van tante Rosy en je hoopt dar het haar eindelijk een beetje meezit. En ze gaat  beseffen dat ze zonder Manu beter af is. Deze man gaat echt onder je huid zitten en begint je steeds meer te ergeren.

De Engelse man die opduikt, brengt een stukje geschiedenis met zich mee én die boek is romantisch met een vleugje historie. Waardoor het ook nog erg interessant is. De brief van tante Rosy is een heerlijk verhaal met het gevoel er alleen voor te staan, maar toch ook het besef hoe je leven kan veranderen als je er zelf voor kiest een andere afslag te nemen.

4⭐️