Jammer dat het uit is

De Cubaanse dochter is het tweede (los te lezen) deel van De verloren dochters-serie. Direct na het lezen van de eerste pagina word je compleet het verhaal ingezogen, en net als bij het eerste boek, neemt Soraya Lane je mee in het verhaal. Je waant je haast letterlijk in Cuba.

Van het heden, val je terug in het verleden en beide verhaallijnen zijn prachtig. In het heden zoek je mee met Claudia naar het verleden van haar grootmoeder. Ze reist af van Londen naar Cuba, en dat weet Soraya Lane zo prachtig te vertellen: je voelt gewoon de kalme warmte en de Cubaanse vibe. Als ze de charmeur Matteo ontmoet is het plaatje compleet. Samen gaan ze opzoek naar de roots van Claudia.

In het verleden lees je over Esmeralda - de oudste dochter van Julio Diaz, de eigenaar van een suikerplantage. Je volgt haar gevoelens die ze krijgt voor de Engelse Christopher, maar weet dat ze deze liefde niet kan houden en dat haar vader dit nooit zal goedkeuren. De liefde die ze voor Christopher voelt, dat voel je tot diep in je hart. Je wordt mee genomen in de eerste kennismaking en de liefde die daarna volgt én de wetenschap dat ze niet bij elkaar kunnen zijn. De onmacht en het verdriet dringt bij je binnen.

Dat De Cubaanse dochter bij je binnenkomt, dat is de kracht van het verhaal. Soraya Lane, laat je meeleven met de personages. Je krijgt vanaf het eerste moment gelijk een band met ze en de omschrijving van de omgeving zorgt ervoor dat je letterlijk van Londen naar Cuba gaat. De liefde is voelbaar en de beleving bij dit boek is zo goed dat je dit gewoon zelf moet ervaren. Zo moét een verhaal gewoon zijn. Het enige dat jammer is, is dat het boek veel te snel uit is.

5⭐