Lezersrecensie
Discriminatie in het Californië van 1959
Californië, zomer 1959. Tijdens een broeierige zomerdag verdwijnt Joyce Haney uit haar huis. Haar twee jonge kinderen zijn doodsbang en een bloedvlek is zichtbaar op de keukenvloer. De buren zetten massaal een zoekactie op, maar de zwarte hulp Ruby Wright kan wel eens de sleutel tot succes zijn, want wie weet er beter wat er achter gesloten deuren afspeelt dan een onzichtbare hulp?
Die lange, lange dagen speelt zich af in het Amerika van 1959 en dat is te merken. De eerste pagina’s kom je hier gelijk achter, want de scheiding tussen de blanken en zwarten speelde toen nog volop. Ik vond dit persoonlijk lastig om te lezen, omdat af en toe mijn hart echt brak wat ze donkere mensen aandeden. En hoe blanken zich verheven voelden boven deze groep. Dat is ook de kracht van dit boek, want de situatie was gewoon ook zo cru en het is zo dat dit ook écht onze geschiedenis is. Toch raakt het je.
Het gevoel van toen komt tot leven: de drukkende hitte, de rijke mannen die het voor het zeggen hadden en de blanke vrouwen die waren opgesloten in hun dure buitenwijken. De personages in dit verhaal zijn wat oppervlakkig en hadden beter uitgewerkt kunnen worden. Al is de hulp het personage met wie je het meeste meevoelt. Vooral wat ze dan ook moet doorstaan vanwege haar huidskleur.
Het onderliggende verhaal over Joyce Haney is wat ondergesneeuwd door discriminatie en blijft daardoor wat onvoldoende uitgediept. Het is dan ook een prima mysterie en bevat af en toe wat spanning.
Die lange, lange dagen is een bijzonder heftig verhaal waar je je compleet bevindt in de tijd wanneer in Amerika de rassensegregatie op zijn hoogtepunt was. Dit geeft een totaalbeeld over de echte situatie tussen de rijke blanken die vrouwonvriendelijk waren en neerkeken op iedereen met een andere huidskleur. Het onderliggende verhaal is leuk om te lezen, maar af en toe wat voorspelbaar en eigenlijk lijkt Die lange, lange dagen meer te draaien om het verschil tussen mensen in 1959 - wat aangrijpend is neergezet.
3,5⭐️