Jammer

1932. Wanneer Frances vermoedt dat haar broer zich bezighoudt met schimmige zaken waarbij de onderwereld én de bovenwereld van New York betrokken zijn, gaat ze met hulp van haar vriendin, de eigenzinnige fotografe Agnes, op onderzoek uit. Wanneer beide vrouwen het slachtoffer worden van dezelfde man, zinnen ze op wraak en lokken deze rijke industrieel onder het mom van een fotoshoot naar de top van zijn in aanbouw zijnde Empire State Building. De man overleeft deze ontmoeting niet, maar zullen de vrouwen ontkomen aan de greep van de New Yorkse maffia?

Hoe interessant klinkt de beschrijving van Een nacht in New York? Ik begon vol enthousiasme met het lezen van dit boek en verwachtte een enorme hoeveelheid spanning, maar dat viel behoorlijk tegen. Verwacht dan ook geen actieverhaal, maar een ‘slow burner’. Een langzaam verhaal die je tot in details meeneemt naar het New York van 1932. In de wereld van de maffia, maar de actie is ver te zoeken.

Je leert beide vrouwen - Frances en Agnes - kennen allebei in hun eigen levens. Deze levens worden compleet uiteengezet en tot in de details weet je hoe hun leven eruit ziet. De details maken het - naast traag - ook erg saai. Je vraagt je dan ook vaak af: wat heb ik nou gelezen en waar gaat dit naartoe?

Het lijkt er dan ook op dat de beschrijving van het boek veel te veelbelovend is, dan het uiteindelijke verhaal. Met de personages krijg je maar geen band en de emoties blijven - misschien door de traagheid - oppervlakkig.

Het interessante is dan nog wel de verschillen tussen de levens: de depressie in Amerika en het leven vol drugs en feesten in New York. Je mist alleen het doel waar je naartoe aan het lezen bent.

Om hier niet meer woorden aan ‘vuil’ te maken: voor mij was dit geen aanrader en krijgt het verhaal 2-2,5 ster. Het interessante zit ‘m vooral in de schets van deze tijd: de depressie en het contrast in New York. Verder is het traag leesvoer zonder doel en krijg je maar geen band met de personages door de oppervlakkige emoties.

2-2,5⭐