Lezersrecensie

Hebzucht, brandt als gal.


Peter Marks Peter Marks
22 mrt 2020

Op de Camebridge Union Society vindt een debat plaats. De stelling luidt: moet slavernij worden afgeschaft of niet. Volgens Mungo St. John niet.
Immers, op Windemere aan de oevers van de Jamesrivier houdt Mungo z’n vader vierhonderd slaven als arbeider. Volgens Mungo St. John is het leven op de plantage van Windemere zodanig goed dat een Engelse wever of mijnwerker daar direct aan de slag zou gaan.

Het is 1841 als Mungo van Camilla bericht ontvangt dat zijn vader overleden is en Windemere failliet is. Zij vraagt aan Mungo onmiddellijk naar huis te komen, want anders zijn ze verloren. Camilla is als slaaf geboren. Zij had Abigail, de moeder van Mango, gediend. Na de dood van Abigail, had Mungo zijn vader Oliver St. John kunnen overtuigen om Camilla niet te verkopen.

Thuisgekomen treft Mungo bij de poort van Windemere een bord aan met de vermelding: EXECUTIEVERKOOP; op bevel van de Fidelity Trust Bank te Charles City.
In de woning van Windemere is bijna geen mens. Mungo wordt daar begroet door Chester Marion, de advocaat van de familie St. John. Mungo had de man, kil en op een fret lijkend, nooit gemogen. Chester blijkt eigenaar van de bank te zijn en zodoende ook eigenaar van het landgoed te zijn geworden. Dit tot woede van Mungo. Als Chester ook aan Mungo vertelt dat hij Oliver de dood in heeft geholpen, zint Mungo op wraak en zegt sissend: “Ik zal je vermoorden.” Terwijl Chester zijn pistool trekt antwoordt hij: “Dat zal je niet lukken”. Na dit voorval weet Mungo te vluchten. Maar Chester en zijn mannen zitten Mungo op de hielen. In der veronderstelling verkerende dat Camilla door Chester doodgeschoten is, zit er voor Mungo niets anders op dan het land te verlaten, om zich later op Chester te kunnen wreken.

Met DE ROEP VAN DE RAAF (2020) borduurt WILBUR SMITH voort op “De klauw van de Valk”, het eerste boek van deze fantastische auteur in de bestsellende Ballantyne-reeks. Hoewel veel van hetzelfde, is Smith er in geslaagd wederom een avonturenroman te schrijven, die je ook nu weer pakt en niet meer loslaat. Het vele geweld moet je maar voor lief nemen. Romantiek wordt af en toe gemengd met een vleug erotiek. Het verhaal belicht heel duidelijk de gruwelijke en zo verafschuwde slavenhandel in de achttiende eeuw. Een handel waarmee men toentertijd exorbitant rijk werd.

Reacties

Meer recensies van Peter Marks

Boeken van dezelfde auteur