Lezersrecensie
Familie struggels
Ik mocht dit boek lezen voor de boekenreizigers.
De cover straalt duisternis uit. De prachtige lucht met de rode gloed en dan het onheilspellende kruis langs de weg naar het huis. Elke keer de confrontatie met wat??? Het huis is eenzaam gelegen op de top van een berg met wat een prachtig uitzicht.
In het verhaal maken we kennis met Karen van de Water; getrouwd met Marten en samen hebben ze een puber zoon Noah. Karen voelt zich niet meer gelukkig in de relatie met haar beide mannen in huis. Ze besluit naar het oude familiehuis in Oostenrijk - Zillertal te gaan die ze van haar oma heeft geërfd. Hier hoopt ze de nodige rust te vinden in haar leven om alles op een rij te zetten en te overdenken hoe ze het in haar verdere leven zou willen hebben. Daar in Oostenrijk ontmoet ze Anouk van de Velden en haar 3 maanden oude dochter Mila. Er volgt een vriendschap tussen beide dames die je als lezer met de nodige vraagtekens beziet.
De opbouw van het verhaal is vooral vanuit de visie van Karen en Marten geschreven, aangevuld met stukjes van iemand in Oostenrijk en de sterke podcast stukken van Anne van Gestel. Hierdoor voel je de pijn bij alle personages die ze in hun leven hebben ervaren, de struggels in hun leven en raak je benieuwd naar hoe het daadwerkelijk zit.
Saskia weet de lezer met haar beeldende manier van schrijven in het verhaal te trekken. Je leeft mee met Karen en haar gezin en de mensen die ze ontmoet in Oostenrijk. Het verhaal is tot 2/3 van het boek een soort lange aanloop naar dat wat zorgt dat de tipjes die gedurende het verhaal worden opgelicht tot een waardige climax zullen komen. Hoewel het einde zeker niet afgeraffeld wordt, had hier toch wat meer verdieping in mogen zitten.
Het boek is zeker geen spannende thriller echter het psychologische aspect is van zeer hoog niveau, waarbij dit verhaal zeker een vervolg verdient.
De cover straalt duisternis uit. De prachtige lucht met de rode gloed en dan het onheilspellende kruis langs de weg naar het huis. Elke keer de confrontatie met wat??? Het huis is eenzaam gelegen op de top van een berg met wat een prachtig uitzicht.
In het verhaal maken we kennis met Karen van de Water; getrouwd met Marten en samen hebben ze een puber zoon Noah. Karen voelt zich niet meer gelukkig in de relatie met haar beide mannen in huis. Ze besluit naar het oude familiehuis in Oostenrijk - Zillertal te gaan die ze van haar oma heeft geërfd. Hier hoopt ze de nodige rust te vinden in haar leven om alles op een rij te zetten en te overdenken hoe ze het in haar verdere leven zou willen hebben. Daar in Oostenrijk ontmoet ze Anouk van de Velden en haar 3 maanden oude dochter Mila. Er volgt een vriendschap tussen beide dames die je als lezer met de nodige vraagtekens beziet.
De opbouw van het verhaal is vooral vanuit de visie van Karen en Marten geschreven, aangevuld met stukjes van iemand in Oostenrijk en de sterke podcast stukken van Anne van Gestel. Hierdoor voel je de pijn bij alle personages die ze in hun leven hebben ervaren, de struggels in hun leven en raak je benieuwd naar hoe het daadwerkelijk zit.
Saskia weet de lezer met haar beeldende manier van schrijven in het verhaal te trekken. Je leeft mee met Karen en haar gezin en de mensen die ze ontmoet in Oostenrijk. Het verhaal is tot 2/3 van het boek een soort lange aanloop naar dat wat zorgt dat de tipjes die gedurende het verhaal worden opgelicht tot een waardige climax zullen komen. Hoewel het einde zeker niet afgeraffeld wordt, had hier toch wat meer verdieping in mogen zitten.
Het boek is zeker geen spannende thriller echter het psychologische aspect is van zeer hoog niveau, waarbij dit verhaal zeker een vervolg verdient.
1
Reageer op deze recensie
