Lezersrecensie
Beklemmend realistisch
Ik mocht dit boek lezen voor de boekenreizigers.
Op de cover zien we een ingeslagen of beschoten ruit van een deur, de sub tekst doet het ergste vermoeden.
Het verhaal is opgebouwd uit 3 delen waarbij elk hoofdstuk een tijdsaanduiding heeft. In het verhaal zijn de nodige flashback toegevoegd. Naarmate het verhaal vordert worden er grote sprongen in de tijd gemaakt. Het eerste deel beschrijft de schietpartij op de school. Het tweede deel speelt zich af vlak na de beschieting om met het derde deel tot een afrondend geheel te komen. Als einde is er een 5 jaar later.
In het verhaal maken we kennis met Rita; een 46 jarige conciërge op het Margriet College een VMBO in Tilburg. Haar vriendin Carmen is als docent aan het werk tijdens de beschieting. Daarnaast maken we kennis met de dader. Stap voor stap weet Ingrid je met haar beeldende manier van schrijven mee te nemen in deze beschieting. Vanaf het begin worden de personages goed uitgediept en wordt je het verhaal in getrokken. Je voelt de angst en woede van de personages en je voelt vooral de machteloosheid van de vele mensen die erbij betrokken zijn.
Bij deel 1 zit de spanning goed in het verhaal. Bij het tweede deel is er wat rust om hiervan bij te komen om zo richting het einde in deel 3 de spanning stap voor stap weer op te bouwen. Het is een actueel onderwerp waarbij Ingrid niet alleen de daad, maar ook de gebeurtenissen na deze daad een plek geeft in het verhaal.
Het is een verhaal die beseft hoe dichtbij dit kan zijn en het is een eye-opener voor waar de maatschappij mee te maken heeft; kinderen die niet gezien worden, het radicaliseren van mensen, haatgevoelens die zich in ons online tijdperk moeiteloos verspreiden en vooral het stille verdriet die er bij mensen is.
Het is een verhaal waar je na het lezen zeker van bij moet komen.
Ik heb al meerdere boeken van deze auteur gelezen, maar dit is een waar pareltje.
Op de cover zien we een ingeslagen of beschoten ruit van een deur, de sub tekst doet het ergste vermoeden.
Het verhaal is opgebouwd uit 3 delen waarbij elk hoofdstuk een tijdsaanduiding heeft. In het verhaal zijn de nodige flashback toegevoegd. Naarmate het verhaal vordert worden er grote sprongen in de tijd gemaakt. Het eerste deel beschrijft de schietpartij op de school. Het tweede deel speelt zich af vlak na de beschieting om met het derde deel tot een afrondend geheel te komen. Als einde is er een 5 jaar later.
In het verhaal maken we kennis met Rita; een 46 jarige conciërge op het Margriet College een VMBO in Tilburg. Haar vriendin Carmen is als docent aan het werk tijdens de beschieting. Daarnaast maken we kennis met de dader. Stap voor stap weet Ingrid je met haar beeldende manier van schrijven mee te nemen in deze beschieting. Vanaf het begin worden de personages goed uitgediept en wordt je het verhaal in getrokken. Je voelt de angst en woede van de personages en je voelt vooral de machteloosheid van de vele mensen die erbij betrokken zijn.
Bij deel 1 zit de spanning goed in het verhaal. Bij het tweede deel is er wat rust om hiervan bij te komen om zo richting het einde in deel 3 de spanning stap voor stap weer op te bouwen. Het is een actueel onderwerp waarbij Ingrid niet alleen de daad, maar ook de gebeurtenissen na deze daad een plek geeft in het verhaal.
Het is een verhaal die beseft hoe dichtbij dit kan zijn en het is een eye-opener voor waar de maatschappij mee te maken heeft; kinderen die niet gezien worden, het radicaliseren van mensen, haatgevoelens die zich in ons online tijdperk moeiteloos verspreiden en vooral het stille verdriet die er bij mensen is.
Het is een verhaal waar je na het lezen zeker van bij moet komen.
Ik heb al meerdere boeken van deze auteur gelezen, maar dit is een waar pareltje.
1
Reageer op deze recensie
