Een schitterend en ja belangrijk boek! Lees Paleaux!

Met zijn vierde boek overtreft Lex Paleaux misschien wel zijn knappe debuut Winterwater. De flaptekst van Als de Dood zucht, Houd ik mijn adem in verklapt dat deze roman handelt over een achttal jongeren in een inrichting. Een tikkeltje ‘one flew over the cuckoos nest’ dus. Een periode uit de ‘ontspoorde levens’ van 8 jongeren door Paleaux gevangen in beeldend, filmisch taalgebruik. De karakters komen tot leven, je wilt ze omarmen en soms eens even keihard tot de orde roepen. Het verhaal is pijnlijk, ontroerend en hier en daar kun je een kleine lach niet onderdrukken. Het is knap hoe Paleaux je telkens meesleept, hoe mooi en kundig hij dit deels autobiografische verhaal op papier heeft gezet. Een schitterend en ja belangrijk boek! Lees Paleaux!