Bellis en het beest : een luguber sprookje

Na een aantal schitterende thrillers heeft Alexander Olbrechts een novelle uitgebracht 'Bellis en het beest'. Bij deze titel gaat er onmiddellijk een belletje rinkelen en denk je aan de film Belle en het Beest.
Is deze novelle een allusie op de film?

Het gaat eventjes niet goed in de relatie van Ruben en Belle. Ze beslissen om hun relatie een tijdje on hold te zetten.
Net op dat ogenblik komt Dean opduiken. Hij stuurt Belle een uitnodiging om eens bij hem thuis langs te komen.
Dean was vroeger op school altijd een rare snuiter. Hij was niet knap en was hopeloos verliefd op Belle maar helaas werd hij door zijn medeleerlingen gepest.
Maja die van kleins af aan Belle haar hartsvriendin is, betrouwt het zaakje niet en zoekt op social media naar Dean. Ze ontdekken dat Dean uitgebloeid is tot een knappe jongeman. Hij heeft het ver geschopt want hij woont in een riant herenhuis. Belle is dus heel nieuwsgierig naar Dean en gaat in op zijn uitnodiging.
Dean gedraagt zich als een charmante man maar toch lijkt hij mysterieus. Omdat de eerste ontmoeting heel goed meeviel, spreekt ze nog een tweede keer met hem af. Ondertussen ontdekt Maja dat Dean waarschijnlijk iets achterhoudt en niet te vertrouwen is. Ze trommelt haar oude vrienden op om Belle van Dean weg te halen maar komen ze wel nog op tijd?

Over de cover is terug goed nagedacht. Je ziet een verlaten ruimte waarin een stolp met een madeliefje staat. Het madeliefje verwijst naar Belle.
Dean had voor Belle een koosnaampje Bellis, de Latijnse naam voor madelief.
Een madelief die onder een stolp zit. Misschien moet de bloem wel beschermd worden, het moet blijven leven.
Alleen als je beter kijkt zie je in de stolp een doodshoofd. Het mooie bloempje ziet er al meer dreigend uit.

Ook met dit kort verhaal bewijst Alexander dat hij heel wat in zijn mars heeft. De karakters van de personages worden zo goed uitgewerkt, ze komen als het ware tot leven
Je zou nog medelijden krijgen met de duistere Dean die telkens gepest werd en Bellis wil je behoeden voor het mooie rad dat voor haar ogen gehouden wordt.
Wanneer je de eerste zin van de novelle leest 'Tien jerrycans met twintig liter aceton. Het proces om het bad te vullen is doorgaans niet speciaal...' dan voel je al de spanning tot in de toppen van jouw tenen.
De korte hoofdstukken dwingen je verder te lezen en voor je het doorhebt, heb je het boek in één keer uitgelezen.
Alexander hanteert een prettige, beeldende schrijfstijl. Romantiek, horror, gruwel en humor wisselen elkaar af.
Het thema pesten komt hier goed aan bod

Alexander vertelde dat hij deze novelle in 4 dagen heeft geschreven. Een topprestatie om dan zo'n kanjer van een verhaal neer te pennen.
Ik ben al benieuwd wat het volgend verhaal zal zijn. Hopelijk komt er nog een vervolg van Belle en Dean.