Een duikje in de spirituele wereld

Na haar prachtig debuut 'Lotte, Hannah en Emmy' heeft Corrine Baard-Post met haar nieuw boek een totaal ander pad bewandeld. 'Eiland van de Maan' is meer een spiritueel verhaal.

Het boek bestaat uit twee verhaallijnen : een verhaal dat tweeduizend jaar geleden afspeelde en een verhaal in het heden
Tweeduizend jaar geleden werd op het Maaneiland de godin van de maan geëerd. De cyclus van de maan speelt een grote rol, net zoals de cyclus van de vrouw ook belangrijk is. Op het eiland van de maan leven enkel hoogpriesteressen, priesteressen, meisjes die een opleiding tot priesteres volgen en kleine kinderen zowel jongens als meisjes. Wanneer de kleine jongens oud genoeg zijn, worden ze naar het Zonne-eiland gebracht waar alleen mannen en jongens leven. Sommige meisjes zijn dochters van priesteressen en hebben al heel hun leven op het eiland gewoond. Andere meisjes komen van het vasteland uit een vooraanstaande familie naar het eiland om een opleiding tot priesteres te volgen. Zo genieten ze meer aanzien wanneer ze na hun opleiding terugkeren. Voor deze opleiding moeten ze een riant bedrag betalen, dit zijn de belangrijkste inkomsten voor het eiland
De priesteressen op het eiland hebben elk een taak waarin ze heel bedreven zijn bv de kruidengeneeskunde, les geven, kraamhulp, stervensbegeleiding, organiseren van feesten, erediensten,...Naast hun dagelijkse taken wordt er ook grote aandacht besteed aan de traditionele feesten. Bij enkele feesten is het dan ook de gewoonte dat mannelijke priesters van het Zonne-eiland naar het Maaneiland afreizen om samen de rituelen uit te voeren. Denk maar aan het feest van Vruchtbaarheid en Leven waarbij de uitverkoren priesteres geslachtsgemeenschap heeft met de Zonnekoning...

Nora gaat met haar man op reis naar Italië. Wanneer ze het Maaneiland bezoekt, krijgt ze een raar gevoel. Het is alsof ze hier al ooit geweest is.
Als Nora dan Ruby voor het eerst ontmoet, heeft ze het gevoel dat ze haar al eerder kende. Ruby's ogen komen haar zo vertrouwd voor. Na de regressietherapie wil ze samen met Ruby de Maantempel terug oprichten. Ze willen gelijkgestemde vrouwen bijeenbrengen om samen hun innerlijke te doorgronden...

De twee verhaallijnen worden afwisselend verteld. Naarmate het verhaal verder loopt, komen er gelijkenissen naar boven. Het verleden wordt met het heden verweven.

De mooie cover past perfect bij het verhaal. Een vollemaan waarin twee dames sierlijk dansen. De maan die schittert in het water. De magie, de spiritualiteit spat van de cover.

Door haar ervaring heeft Corinne ons ondergedompeld in de spirituele wereld. Ze leert ons kennis maken met de verschillende rituelen.
De personages werden goed uitgewerkt. We leren hun goede en minder goede karaktertrekken kennen. Hun trouw, vriendschap maar ook hun jaloersheid komen aan bod.
Corinne slaagt erin dat je echt met de karakters meeleeft. Je voelt hun angst, hun woede, hun machteloosheid, hun verdriet.
Alleen ben ik niet zo voor het spirituele. Deze deeltjes waren soms langdradig en haalden de schwung uit het verhaal.
Het verhaal van Nora las ik niet zo graag, terwijl ik wel met volle teugen genoten heb van Lucretia, Leona en de andere priesteressen.
Als jullie dit boek graag lazen, raad ik echt Corinne haar debuutboek aan 'Lotte, Hannah en Emmy'. Een hartverscheurend verhaal dat ik me nog lang zal blijven herinneren.