Huisdierperikelen

Welke ouder kent dat niet: je kind wil een huisdier. Maar dat is een verantwoordelijkheid die het kind nog niet aankan of overziet. Jij als ouder beseft dat als je iets in huis haalt, je er wel goed voor moet zorgen. En dat jonge kinderen vaak al snel vergeten dat ze beloofd hebben mee te helpen met de zorg voor het huisdier...

In 'Daantje Dodo wil een hond (maar papa niet!)' is dit gegeven humoristisch en levensecht uitgewerkt. Daantje is vijf (bijna zes) en weet het zeker: ze wil een hond, zodat ze ook een huisdier heeft waar ze mee kan knuffelen. Want de kat gaat haar eigen gang, de kippen lopen in de tuin en de kikkers maken te veel herrie.

Daantje is een bijdehandje, maar wel echt een kind van vijf. We lezen mee met wat ze denkt, bijvoorbeeld 'papa is geen dierenvriend. Gelukkig is hij wel een mamavriend. En dus moet mama maar een hondje willen. Dan zegt papa vanzelf ja.'
De 'discussies' van Daantje met mama en papa zijn hilarisch. Ze kopieert gewoon op een heel eigen manier de woorden die haar ouders gebruiken: verantwoordelijkheid wordt vantwoordelheid en negatief neetief (het tegenovergestelde van jatief, heel logisch volgens Daantje).
Mama en Daantje maken een geheim plan, waarbij ze de buurvrouw inschakelen. Maar een hondje hebben is toch anders dan Daantje zich heeft voorgesteld. Wat nu?

Dit is een heerlijk herkenbaar boek om te voor te lezen voor kinderen die net zo oud zijn als Daantje. Toch heeft de uitgever dit boek niet als voorleesboek bedoeld, maar als boek om zelf te lezen voor iets oudere kinderen. Het boek telt 90 pagina's en veel illustraties, dus goede lezers van 7 jaar en ouder zullen dit boek zeker kunnen lezen. Het lijkt me ook een erg leuk boek om in tweetallen te lezen in groep 5. Er is veel dialoog en ook naspelen is een mogelijkheid.

Zowel het onderwerp als de vormgeving spreken aan. Waardevol boek dus voor elke school(bibliotheek).

Van dit boek ontving ik een recensie-exemplaar, waarvoor mijn hartelijke dank.