AHOOOY! Als een sprankje van iets ontkiemt...

Dit boek kwam vlak na het verschijnen na een tip van een van de redactieleden op de 100-lijst van Schoolbieb Op Orde voor het basisonderwijs. De uitgever van dit boek, Billy Bones, en SBOO hebben hetzelfde doel: leesplezier bij kinderen vergroten.

Met de cover zit het wel goed. Met de sprankelende kleuren geel, turquoise en paars, krullen de stengels en blaadjes van een plant die ontkiemt je tegemoet. Het heeft iets sprookjesachtigs, iets dromerigs. De ondertitel 'Laat je dromen groeien' maakt nieuwsgierig.
Voordat het verhaal begint, spreekt "Billy" de lezer aan: 'Wat tof dat jij Kiem gaat lezen! Ik ben Billy Bones en ik laat jou boeken en magazines ontdekken die je met veel plezier oppakt. Dit verhaal over Marty en zijn opa neemt je mee op een wel heel bijzonder avontuur. Ik verklap alvast één ding: er moet een plantje worden gezaaid... Maar wat dit avontuur precies inhoudt? Dat moet je zelf ontdekken - lezen maar!
Ik ben heel benieuwd wat jij van Kiem vindt. Wil je me dit laten weten? Dat vind ik hartstikke leuk! Laat me dan ook gelijk weten wat jij het meest bijzondere stukje vond. Je kunt mij mailen (...) Heel veel leesplezier! Groetjes, Billy'

Na zo'n persoonlijk bericht aan de lezer wil je maar al te graag beginnen. We maken kennis met Marty, zijn moeder en zijn opa. Marty heeft niks aan zijn moeder, maar gelukkig is opa in de buurt. Opa geeft hem één bijzonder zaadje en ziet er op toe dat het de beste plek in zijn volkstuintje krijgt. Het zaadje schijnt heel bijzonder te zijn en ontkiemt al snel.
Maar de groei van dit zaadje komt eigenlijk in alles terug. In Marty ontkiemt een sprankje van iets, van hoop, als zijn moeder schoon schip begint te maken. Later legt een leerlingbegeleider een zaadje over wat hij in de toekomst kan worden. Het duurt even, maar ook dat zaadje ontkiemt. In Gracie, de nieuwe schoolvriendin van Marty, ontkiemt de hoop dat ze ooit nog eens echt een danseres kan worden en bij opa ontkiemen de plannetjes, de dromen, die in de loop van het verhaal uitkomen. Het ontkiemde zaad is een prachtige metafoor en zegt eigenlijk alles over dit verhaal.

Dit is een boek die een beroep doet op je empathie en je verbeeldingskracht. Twee enorm belangrijke eigenschappen die helpen om het leven richting te geven. De verbeelding is net als het zaadje overal in verweven, van de illustraties bij de hoofdstuktitels tot de methoden die verzonnen worden om het geplante zaadje tot een gigantische plant te laten groeien. En vooral in de innemende personage van opa, die een eindeloze bron van verbeelding is.

In 34 hoofdstukken en pakweg 200 bladzijden kruip je in de huid van Marty en maak je veel mee. Wat ik zo goed vind aan het verhaal, is dat de personages allemaal niet perfect zijn. Ze maken nare dingen mee of hebben spijt van dingen uit het verleden. Ze kroppen dingen op of houden krampachtig vast aan wat ze hebben. Eigenlijk heel normale mensen dus. Want bij wie gaat het leven nou helemaal over een leien dakje?

Het boek deed me denken aan Matilda van Roald Dahl. Matilda zit tegen wil en dank ook in een niet perfecte situatie. Maar ze is slim en blijft haar verbeelding gebruiken. Het tienminutengesprek van opa met de directrice van Marty's school in hoofdstuk vijftien laat, net zo hilarisch als in Matilda, niets heel van het schoolsysteem: 'het ware kenmerk van intelligentie is niet kennis, maar verbeelding' (uitspraak toegeschreven aan Einstein, blz. 97,98)

Dit is een boek dat heel veel kinderen met plezier zullen lezen. Feelgood-boek vanaf 9 jaar.