Zwarte mist

In de bossen rond het dorp Ormaryd wordt er in een inktzwart meer een dode hengst aangetroffen. Een dag later duikt er een lichaam op van een jonge vluchteling, gruwelijk toegetakeld. Voor politieagent Alexander Stenborg, net verhuisd naar het ogenschijnlijk rustige Ormaryd, is dit het begin van een zaak die diep doordringt tot de kern van het geloof en de folklore van het dorp.

Terwijl Alexander de duistere waarheid achter de moorden probeert te ontrafelen, raakt zijn zwangere vrouw Sofia steeds verder verstrikt in haar eigen angsten. In hun afgelegen huis hoort ze fluisteringen, in de bossen ziet ze onmogelijke schaduwen... Wie of wat houdt haar in de gaten?

'Zwarte mist' begon voor mij heel erg goed. Er gebeuren namelijk al meteen twee hele vreemde dingen. Er wordt een dood paard gevonden én kort daarna het lichaam van een jonge jongen. Meteen vroeg ik mij af of deze twee dingen met elkaar in verbinding stonden.

Vervolgens lees je dan over Alexander. Hij probeert uit te zoeken wat er allemaal aan de hand is en thuis zit zijn hoogzwangere vrouw Sofia, die zo ook haar eigen issues heeft. Over dit personage lees je dus ook enorm veel.

In dit verhaal hangt er de hele tijd een bepaalde sfeer. Je bent benieuwd naar de dodelijke slachtoffers en naar het verhaal over Sofia, dus eigenlijk heb je twee verhaallijnen.

De personages zijn interessant en het verhaal begon heel sterk, maar helaas zwakt het daarna toch wat af en vond ik het een beetje traag en langdradig. Het verhaal kon mij helaas niet helemaal overtuigen en daardoor schommel ik een beetje in mijn beoordeling.

Toch was het verhaal zeker interessant om te lezen, maar ik had stiekem er toch iets meer van verwacht, zeker vanwege een sterke eerste helft!

Beoordeling: 3,0/3,5 ⭐️