Lezersrecensie
Heerlijk eerste deel van het feelgoodverhaal over Veerle en Lars
Even geleden kreeg ik de vraag van L.S. of ik de e-books 'Mag ik je even lenen' en 'Mag ik je even houden' van Liselotte Schipper wilde lezen en reviewen. Ze klonken erg goed, dus daar kon ik geen nee tegen zeggen. En wat ben ik blij dat ik deze twee novelles mocht lezen. Ik schrijf bewust 'verhaal' en niet 'verhalen', want het einde van deel 1 is zó open, dat je deel 2 wel moet lezen om het complete verhaal te lezen. Is dat erg? Nee totaal niet, want na deel 1 wil je sowieso verder.
In 'Mag ik je even lenen' leer je Veerle en Lars kennen. Veerle heeft weinig geluk in de liefde. Haar moeder wil alleen zó graag voor Veerle dat ze een vriend heeft, dat Veerle op een dag in een opwelling vertelt dat ze een vriend heeft. Maar iedere keer als er een familiegelegenheid is kan hij niet. Wanneer de verjaardag van Veerle haar zusje gevierd gaat worden, komt Veerle er niet meer onderuit om haar vriend mee te nemen. Er is alleen 1 probleem. Er is helemaal geen vriend. Om niet af te gaan tegenover haar familie, huurt ze voor 1 dag een escort in, die haar vriend moet spelen. En dat is de knappe Lars. Hij speelt zijn rol als vriend fantastisch en Veerle lijkt gered van de bemoeienis van haar moeder.
Lars doet dit werk niet omdat hij het nou zo geweldig vindt. Er speelt iets in zijn leven waarom hij dit werk doet naast zijn parttime baan als jurist. Hij heeft duidelijk het geld nodig, maar je komt er nog niet achter waarom. Na de 24 uur nemen Lars en Veerle afscheid en denken elkaar nooit meer tegen te komen. Maar doordat ze beide in Amsterdam wonen is de kans natuurlijk wel aanwezig.....
Over deel 2 kun je verder lezen bij de pagina van dat boek.