Rouwproces langs een rivier

"Could I become a string, resonating in sympathy with the landscape's inaudible melodies?"
"Lijn van wee en en wens" is één lang rouwproces. Mari verliest haar gehandicapte zusje en laat haar man Felix achter om een lange tocht te maken langs een rivier, tot aan de monding in de zee. Deze tocht is een lang louteringsproces waarbij Mari zich vereenzelvigt met de natuur rond haar heen, met het water van de rivier, de zee, de vogels, ... Ze wordt hierbij vergezeld door de poëzie van Richard Skelton - een muzikant-dichter, interessant om te leren kennen. Mooi citaten uit diens werk in het boek - en gelukkig ook vaak vertaald. Het verhaal is vaak heel suggestief en je hebt soms het raden naar wat er "gebeurt" (de "olifant" in huis is bijvoorbeeld heel moeilijk te bevatten, tot je snapt dat het puur symbolisch is). Veel is hier symbolisch, poëtisch. Een prachtige taal, je zou soms echt denken aan Guido Gezelle met de prachtig klinkende neologismen. Al bij al een hele mooie, stemmige roman. Je moet alleen in deze soort stemming vertoeven om optimaal te genieten van dit boek. Ik kan me goed inbeelden dat het aangenaam is dit boek te lezen temidden van de natuur of aan zee bijvoorbeeld. Bij momenten gaat het toch wat abstract worden en verlies je de voeling met het pure verhalende. Maar misschien moet je zo'n roman twee keer lezen...