Is taal nog een vorm van communicatie?

Een beetje vreemd boek... We bevinden ons in een toekomstige tijd (recent?). Er gebeuren beangstigende dingen: hele (ei)landen verdwijnen (zinken?), er is terrorisme. Op een nogal absurde manier komen vijf mensen als bij toeval bij elkaar. Centrum van dit alles is de sushi-keuken en een personage (Hiruko) die landgenoten zoekt om met hen in haar moedertaal te kunnen praten. Maar ook heet zij zelf een taal bedacht, een soort pan-Scandinavisch. Knut is taalkundige en kampt met een opdringerige moeder. Tenzo en Susanoo hebben iets met sushi te maken, maar wie zijn er écht? En waar komen hun vreemde namen vandaan? En dan heb je nog Akash. Hij of zij? Indiër? Je hebt het gevoel dat deze personage volledig los geworteld zijn van hun land, van hun cultuur. Hebben ze overigens nog een "vaderland"? Bestaat dat nog in deze toekomstige wereld? En wat is de rol van taal geworden...?
Het verhaal is erg simpel geschreven, maar je moet soms wat samenhang vinden. Doorheen het absurde ervan worden ook veel vragen gesteld, over milieu, communicatie, ...
Een bizar boek...