Leven met een genie?

Ik was eerst een beetje verward. Las laatst “Het archief” en meende dat dit ook van Daan Heerma van Voss was, maar het is van zijn broer, Thomas… Twee schrijvende broers, dat is wel iets buitengewoon in Nederland… Laat je niet afschrikken door de afbeelding van een schaakstuk op de cover of van de titel: je hoeft niets van het schaakspel te weten om dit boek te lezen. Het verhaal komt een beetje traag op gang, je moet wat wennen aan de personages, en ook wat wennen aan de stijl van een auteur dat je nog niet kent, wat eigenlijk heel normaal is. Maar de roman is mooi opgebouwd en “vouwt “ zich mooi “open”. In de eerste plaats is dit, hoe kan het ook, een liefdesroman. Maar het citaat in het begin van het boek is ook veelzeggend: hoe is het om het leven te delen met een genie? Kan dat overigens wel? Welke offers vraagt dat niet, wederzijds? Ik dacht ook aan Mozart bijvoorbeeld, hoe hij leefde, hoe het zijn “gezin” verging… Ben je als genie dan gedoemd om in een verlaten hut, ergens in een geïsoleerd dorp te gaan wonen, verstopt voor je medemens? Er is ook een tragische kant aan deze roman…